ห้อง 808 เทียนหอมที่จุดไว้ส่องสว่างไปทั่วทั้งห้อง
ชายหัวล้านที่มีไขมันทั่วร่างมองด้วยสายตาที่หลงใหล บนเตียงคือเด็กสาวที่สลบไสล กระโปรงนักเรียนท่อนล่างถูกดึงลงมาถึงเข่า
น่องที่เรียวขาวเนียนภายใต้แสงเทียนช่างยั่วยวน ความบริสุทธิ์เฉพาะตัวของเด็กสาวในฉากนี้มีความงามที่แปลกประหลาด ทรมานจิตใจ
“หืด-หาด-”
เสียงกลืนน้ำลาย หวังเจี้ยนกั๋วหายใจหนักหน่วงราวกับสัตว์ป่าในลำคอ
ความปรารถนา…ความโลภ…
ขณะที่ความปรารถนาทนไม่ไหว
“เอี๊ยด”
“ใคร!?”
หันกลับมาทันที หวังเจี้ยนกั๋วหันหลังกลับอย่างอาลัยอาวรณ์ เขายังไม่ทันได้ลิ้มรส “ของอร่อย”
บ้าเอ๊ย! ใครมันไม่มีตามาขัดจังหวะฉันตอนนี้วะ?
เขามองไปหลังประตูด้วยความระแวดระวัง แต่กลับมองไม่เห็นอะไรเลย ทางเดินของโรงแรมที่ไฟดับมืดสนิท
ลมเหรอ?
เขาอดไม่ได้ที่จะหดคอ ความหนาวเหน็บทำให้ขนลุกไปทั้งตัว เพื่อที่จะได้เข้ามาอยู่ในห้อง ลูกบิดประตูถูกถอดออกไปแล้วใช้เพียงท่อนเหล็กเป็นกลอนประตู
“บอกตั้งนานแล้วให้ติดประตูให้ฉันดีๆ เสียเวลา!”
สบถด่าพลาง เดินเท้าเปล่าลงจากเตียงอย่างสั่นเทาอยากจะปิดประตูให้แน่น
หน้าประตู เขาสองมือโอบร่างกายที่อ้วนท้วน อยากจะชะโงออกกหน้ามองไปหลังประตู
“เชี่ย! อากาศทำไมมันหนาวขนาดนี้!”
แสงเทียนดับลงทันที ในใจของเขาตกใจอย่างมาก
ในความมืด ใบหน้าหนึ่งพลันโผล่ออกมาจากรอยแยกประตูแนบติดกับหน้าของเขาอย่างแนบสนิท ตาต่อตา จมูกต่อจมูก
ใบหน้าที่แหลกเหลวสัมผัสเย็นเฉ