รงยิ่งขึ้น“เชื่อว่าเจ้าคงได้ยินแล้ว วันมงคลสมรสของข้ากับคุณหนูเวยมีขึ้นในอีกสองวันหลังจากแต่งงานกับคุณหนูเวย ข้าจะให้ตำแหน่งฟูเหรินแก่เจ้า เจ้าว่าอย่างไร”ฟูเหริน อย่างนั้นหรือ สูงถึงฟูเหรินเชียวหรือ!เหอซุ่ยแทบไม่กล้าคิด!เธอคิดว่า แค่มีฮองเฮายวนอยู่ เสี่ยวเสวียนฉีอย่างมากก็ให้เธอเป็นแค่นางบำเรอแต่กลับสัญญาจะให้เธอเป็นฟูเหริน!เหอซุ่ยตื่นเต้นยินดีอย่างยิ่ง รู้สึกว่าก้าวนี้ของเธอตัดสินใจถูกแล้ว!ก่อนหน้านี้นายของเธอให้เธอลงมือกับองค์รัชทายาท แต่เธอยังไม่ได้ลงมือ ในใจยังลังเลอยู่…“กำลังคิดอะไร? เจ้าไม่ชอบตำแหน่งฟูเหรินหรือ” เสี่ยวเสวียนฉีหรี่ตามองเหอซุ่ยเหอซุ่ยคุกเข่าลงอีกครั้งและก้มศีรษะขอบคุณ“บ่าวเพียงแค่ตื่นเต้นดีใจเกินไป จึงยังไม่ทันได้ตอบสนอง!”“อืม เห็นเจ้าก้มหน้าอยู่ตลอด เจ้ามีอะไรอยากจะบอกข้าหรือไม่” เสี่ยวเสวียนฉีจู่ๆก็ถาม สายตาที่มองเหอซุ่ยยิ่งลึกล้ำแต่ขณะนี้เหอซุ่ยที่จมอยู่ในความยินดียิ่ง กลับไม่รู้ตัวเลยเธอครุ่นคิดสักครู่ ว่าควรพูดอะไร แต่หลังจากลังเลอีกครั้ง เธอก็กลืนคำพูดที่กำลังจะหลุดออกมาลงคอเหอซุ่ยส่ายหน้า: “บ่าวมีแต่ความขอบคุณองค์รัชทายาทในใจ ที่องค์รัชทายาทให้บ่าวได้มีฐานะ นอกจากขอบพระคุณแล้ว บ่าวก็ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรได้อีก”เสี่ยวเสวียนฉีหรี่ตา สายตาวาบไหวแวบหนึ่ง รอยยิ้มที่มุมปากยิ่งกว้างขึ้น แฝงนัยลึกซึ้งมากขึ้น“เจ้าอยู่ข้างข้ามานานแล้ว นั่นเป็นสิ่งที่เจ้าสมควรได้รับ”ห
