ินจื่ออี้ยังคงใจลอยคิดเรื่องอื่น สักพักจึงได้สติ “อืม วางไว้ตรงนี้ก่อนเถอะ”การยอมรับชุดแต่งงานไว้ แสดงว่าเธอยินยอมแล้วเสี่ยวเถาดีใจมาก ตั้งใจว่าจะรีบนำข่าวดีนี้ไปบอกองค์ชายสี่“ค่ะ หากองค์ชายสี่รู้ว่าคุณหนูชอบ ท่านคงจะดีใจและตื่นเต้นมาก ชุดแต่งงานนี้องค์ชายสี่สั่งให้ช่างปักในวังตัดเย็บล่วงหน้าหลายวันแล้ว เพื่อให้ทันฤกษ์ดีนี้”ชุดแต่งงานนี้ดีจริงๆ ทั้งเนื้อผ้าและฝีเข็ม ล้วนเป็นชั้นเยี่ยม เห็นได้ชัดว่าเสี่ยวเย่ทุ่มเทความตั้งใจจริงๆผู้ชายคนหนึ่งทำขนาดนี้เพื่อเธอซึ่งเป็นหญิงต้องโทษ นับว่าไม่ธรรมดาแล้วไม่พูดถึงเรื่องอื่น เพียงแค่ต่อตัวเธอ เสี่ยวเย่ใส่ใจจริงๆเขาใส่ใจจริงไม่ต้องสงสัย จุดนี้ไม่อาจปฏิเสธแต่เสินจื่ออี้ก็มองไม่ทะลุเขาจริงๆโดยเฉพาะช่วงเวลาไม่นานมานี้ ทุกครั้งที่เธอพบและอยู่ตามลำพังกับเขา เธอรู้สึกว่าเขามีเป้าหมายบางอย่าง“ทำไมมะรืนนี้จึงเป็นฤกษ์ดีล่ะ?” เสินจื่ออี้นั่งลง ถามอย่างไม่ใส่ใจเสี่ยวเถาตอบ “เพราะวันนั้นเป็นวันอภิเษกสมรสขององค์รัชทายาทกับคุณหนูตระกูลเว่ยด้วยค่ะ นั่นเป็นฤกษ์ดีที่ฮองเฮาให้สำนักโหราศาสตร์หลวงคำนวณมา เป็นวันดีเพียงวันเดียวในช่วงนี้”เสินจื่ออี้ชะงักการดื่มชา คิ้วขมวดเล็กน้อยเสี่ยวเย่ตั้งใจทำเช่นนี้หรือ?ตั้งใจจะแต่งงานในวันเดียวกับเสี่ยวเสวียนฉี…เสี่ยวเถาคอยสังเกตปฏิกิริยาของเสินจื่ออี้หลังได้ยินเรื่องนี้ตลอด เธอพูดต่อ“ทางองค์รัชทายาทก็ให้ความสำคัญกับการอภิเษกค
