กแยะได้ว่าความหวังดีของท่านเหยียนที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันนี้คืออะไรกันแน่ตอนนี้เธอไม่มีเวลามาคิดเรื่องพวกนี้“ท่านเหยียน บ่าวยังมีธุระ ขอตัวก่อน” เสินจื่ออี้ยังไม่ลืมจุดประสงค์ที่มาที่ตำหนักชั่วคราว“รอก่อน คุณหนู ข้ารู้ว่าเจ้ามาเพื่อดูองค์ชายสี่ เพื่อชดเชยที่ข้าทำให้เจ้าผิดหวังครั้งก่อน ข้าจะพาเจ้าไป” ท่านเหยียนเสนออย่างกระตือรือร้นท่านเหยียนที่เป็นเช่นนี้ยิ่งทำให้คาดเดาไม่ถูก อีกทั้งเขายังรู้ด้วยว่าเธอมาเพื่อเสี่ยวเย่ความรู้สึกที่ถูกจับตามองเช่นนี้ ยิ่งทำให้เสินจื่ออี้รู้สึกไม่สบายใจ“ไม่ต้องแล้ว ขอบคุณท่านเหยียน” เสินจื่ออี้ปฏิเสธ แล้วหมุนตัวจากไปท่านเหยียนไม่ได้ตามมา เสินจื่ออี้จึงถอนหายใจอย่างโล่งอกเธอเป็นอะไรไป?ท่านเหยียนเป็นหนึ่งในสหายที่ดีที่สุดของบิดาตอนยังมีชีวิตอยู่ ตอนที่ตระกูลเซินยังอยู่ บิดาเคยบอกว่า ท่านเหยียนเป็นคนที่หาได้ยากที่จะคบหาด้วยอย่างลึกซึ้งแม้แต่ครั้งก่อนที่ไม่ได้ช่วยเธอ ก็เพราะเขาห่วงครอบครัว เธอคิดมากไปทำไมกัน?คงเป็นเพราะเธอระหกระเหินมานาน จนไม่กล้าเชื่อใจใครแล้วแต่การได้รับความไว้วางใจจากเธอ ไม่ใช่เรื่องดีหรอกอย่างน้อย คนก่อนหน้านี้ที่เธอเชื่อใจ ตอนนี้ก็นอนอยู่ในห้องที่สว่างไสวแต่แสนเย็นชาตรงหน้านั่น ยังไม่รู้ว่าเป็นตายร้ายดีอย่างไร!เสินจื่ออี้แอบยืนอยู่หลังเสา มองคนที่เดินเข้าออกในห้องของเสี่ยวเย่ตอนนี้มีเพียงขันทีไม่กี่คนที่ยืนเฝ้าอยู่ด้านนอก ดูเหมือนว่า
