ข่าวเหตุการณ์นี้อาจจะยังไม่ได้ส่งไปถึงพระสนมเอกซวี่และฝ่าบาท ไม่อย่างนั้นเกิดเรื่องใหญ่แบบนี้ จะเงียบได้อย่างไร?หมอหลวงเดินออกมา ส่ายหน้าถอนหายใจกับขันที: “คงไม่รอดแล้ว…”ไม่รอดแล้ว…ร่างของเสินจื่ออี้สั่นสะท้านอย่างรุนแรง!เสี่ยวเย่จะไม่รอดใช่ไหม!นี่คือห้องของเสี่ยวเย่ นอกจากเหตุผลนี้ เธอนึกไม่ออกว่าจะเป็นอย่างอื่น!นั่นคือร่างที่เต็มไปด้วยเลือด ถูกหามออกมาจากสนามล่า และตอนนี้ก็อยู่ในอาการโคม่า! เป็นเขาจริงๆ หรือ! เสี่ยวเย่เกิดเรื่องแล้ว!ความหวังสุดท้ายของเสินจื่ออี้พังทลาย เธอปิดหน้าที่เต็มไปด้วยน้ำตาและถอยหลังอย่างสิ้นหวัง! เพราะกลัวว่าจะมีคนพบ เธอจึงไม่กล้าส่งเสียง จนสุดท้ายเธอร้องไห้จนเสียงแหบแห้ง ร้องไห้จนร่างกายหมดแรง!เธอทำให้เสี่ยวเย่ตายเธอทำให้เสี่ยวเย่ตายจริงๆ!‘เสินจื่ออี้ เธอเป็นดาวอัปมงคล ไปที่ไหนก็ไม่สงบ!’‘เสินจื่ออี้! เธอดูหน้าตัวเองบ้าง ชะตาขาดแบบนั้น! องค์รัชทายาทบอกว่าเธออัปมงคล ถึงได้ไม่อยากพบเธอ!’‘เธอพาบิดาและครอบครัวตายหมด! แต่กลับมีชีวิตรอดมาได้อย่างดี ไม่รู้สึกน่าสมเพชและน่าละอายหรือไง? คนที่ควรตายเป็นเธอต่างหาก!’…‘เสินจื่ออี้ เธอ…จะเป็นเพื่อนของข้า เสี่ยวเย่ ได้ไหม?’ใบหน้าหล่อเหลาของเขายังคงอยู่ตรงหน้าแต่เสินจื่ออี้กลับรู้สึกเย็นเฉียบไปทั้งร่าง ค่อยๆ พิงตัวลงที่เสาเป็นความผิดของเธอเอง เป็นเธอ!เธอไม่ควรปล่อยให้เสี่ยวเย่เข้ามาใกล้ เป็นเธอ!!เสินจื่ออี้ค่อยๆ งอตัว ร้
