องไห้อยู่ในความมืดจนตัวเปียกชุ่ม ในความมืด ราวกับว่าเธอกำลังมองหาบางอย่าง เธอค่อยๆ เงยหน้าขึ้นมองเสาข้างๆ ดวงตาเริ่มเลื่อนลอยในขณะนี้ เธอรู้สึกสิ้นหวังอย่างที่สุดตลอดมา ไม่ว่าเธอจะเจออะไรก็ตาม แม้จะถูกทุกคนรังแก ถูกโลกทั้งใบทอดทิ้งเธอก็กัดฟันมีชีวิตอยู่มีชีวิตอยู่เพื่อครอบครัว!แต่การมีชีวิตอยู่ของเธอกลับทำร้ายคนบริสุทธิ์!นี่ทำให้เสินจื่ออี้เริ่มตั้งคำถามว่า ชีวิตที่เธอพยายามดิ้นรนเพื่อมีชีวิตอยู่นั้น มีความหมายจริงหรือ!เสี่ยวเย่ไม่ควรตาย คนที่ควรตายคือเธอต่างหาก!ก่อนหน้านี้ที่หน้าผา เธอไม่ได้ตั้งใจจะฆ่าตัวตายจริงๆ แต่ตอนนี้! หลังจากรู้ว่าเสี่ยวเย่เกิดเรื่อง เธอไม่มีความกล้าที่จะกัดฟันมีชีวิตอยู่ต่อไปอีกแล้ว!มองไปที่เสาต้นนั้น เสินจื่ออี้ราวกับถูกสะกดจิต เดินโซเซ ค่อยๆ ลุกขึ้นยืน
