ก้อนดินที่ถูกเหยียบแหลกบนพื้น แล้วผงกคางไปทางนั้น“กินมันลงไป ข้าถึงจะเชื่อเจ้า”จางเยียนเยียนเบิกตากว้าง!ในตอนแรก เมื่อเสี่ยวเสวียนฉีมาหาจางเยียนเยียน เธอไม่รู้ว่าเพราะอะไร เธอคิดแค่ว่าเป็นเพราะเธอชอบองค์ชายสี่ และองค์ชายสี่กับรัชทายาทเป็นคู่แข่งชิงบัลลังก์ เสี่ยวเสวียนฉีถึงได้มาหาเรื่องเธอ!แต่ตอนนี้เพิ่งเข้าใจว่า เขาตั้งแต่ต้นจนจบ ล้วนเพื่อเสินจื่ออี้! เขาแค่ช่วยเธอแก้แค้นเท่านั้น!“ไม่ยอมกินหรือ?” เสี่ยวเสวียนฉียิ้มประหลาด “เยว่เมอ!”ร่างของเยว่เมอปรากฏขึ้นทันที เขาก้าวเข้าไปบังคับแงะปากของจางเยียนเยียน!“องค์รัชทายาทให้เจ้ากินก็กินเถอะ! คุณหนูจางชอบให้คนอื่นกินของจากพื้นนักเช่นนั้นคงมีความเห็นของตัวเองในเรื่องนี้แน่ ข้าขอเตือนคุณหนูจางสักคำ หากรู้จักประมาณตนก็ควรว่านอนสอนง่ายกินสิ่งที่พระราชทานให้เสีย ไม่เช่นนั้น เดี๋ยวเรียกท่านจางและคุณชายมากินด้วยกัน ก็ใช่ว่าจะทำไม่ได้”“อื้ออ…!”จางเยียนเยียนเบิกตากว้าง อย่างสิ้นหวังเธอต้องเคี้ยวและกลืนก้อนดินพวกนั้นเข้าไป!ดวงตาที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวของเธอ ดูราวกับกำลังมองปีศาจร้ายที่น่ากลัวที่สุดในโลก!น่ากลัว… น่ากลัวเหลือเกิน…เสินจื่ออี้พักผ่อนตั้งแต่กลางวันจนถึงเที่ยงคืนของวันนี้จึงตื่นขึ้นมา ยาดีที่เสี่ยวเย่ส่งมาให้นั้น ตอนนี้เธอรู้สึกว่าบาดแผลตามร่างกายไม่ค่อยเจ็บเหมือนเดิมแล้วเธอเพิ่งลุกขึ้น ก็ได้ยินเสียงร้องไห้ดังมาจากด้านนอกเพราะคืนนั้นม
