“เจ้าเด็กนี่ อย่าบอกนะว่าแกล้งบาดเจ็บเพื่อไม่อยากเลือกชายา!”เสี่ยวเสวียนฉียิ้มพลางยักไหล่“เหมยหลางทายถูกเสียแล้ว”ฮองเฮายวนมองเขาอย่างตำหนิ ไม่ได้เชื่อคำพูดเล่นของเขาเขาจะบุ่มบ่ามแค่ไหนก็คงไม่เอาชีวิตตัวเองมาล้อเล่นหรอกอีกอย่าง ฮองเฮายวนไม่คิดว่าเหอซุ่ยจะมีความสามารถมากขนาดนั้น ที่จะทำให้เสี่ยวเสวียนฉียอมเสียสละตัวเองเพื่อปฏิเสธเรื่องเลือกชายาบางทีอาจเป็นอุบัติเหตุจริงๆ ก็ได้!ไม่ว่าสาเหตุจะเป็นอะไร การที่เสี่ยวเสวียนฉีบาดเจ็บเป็นความจริง ฮองเฮายวนเห็นลูกชายเป็นเช่นนี้ ก็พูดตำหนิเขาไม่ออกอีกต่อไป“ช่างเถอะ เจ้านี่ รักษาตัวให้ดีก่อนเถอะ!”ฟังจากน้ำเสียงของฮองเฮายวน การเลือกชายาคงจะถูกเลื่อนออกไปชั่วคราวเหอซุ่ยได้ยินแล้วดวงตาเป็นประกายวาบขึ้นมาทันที!ฮองเฮายวนเห็นปฏิกิริยาของเหอซุ่ยด้วยหางตา ในดวงตาเต็มไปด้วยความรังเกียจ คนที่ไม่รู้จักปิดบังอารมณ์ตัวเองขนาดนี้ ไม่อาจไปอยู่ในที่สูงส่งได้ นี่เป็นลูกสาวของท่านตรวจการแผ่นดินจริงๆ หรือ?ท่านตรวจการแผ่นดินผู้นั้นแม้จะไม่ได้เป็นขุนนางผู้เก่งกาจอะไร แต่ก็มาจากตระกูลใหญ่ ลูกสาวของเขาทำไมถึงได้หยาบคายเช่นนี้?สรุปคือ เหอซุ่ยคนนี้… ฮองเฮายวนยิ่งมองยิ่งไม่ชอบ ยิ่งมองยิ่งรังเกียจ“เอาละ พักผ่อนให้ดี เราจะมาเยี่ยมเจ้าอีกพรุ่งนี้”เสี่ยวเสวียนฉีตกม้าบาดเจ็บ ฮองเฮายวนที่ยังอยู่ในช่วงถูกกักบริเวณ ตัดสินใจมาที่ตำหนักบูรพาก่อนแล้วค่อยส่งคนไปขออนุญาตฮ่องเต้ฉงหม
