ศีรษะถูกกดลง ยาขมและมีกลิ่นเหม็นค่อยๆ ซึมเข้าริมฝีปากเธอ และหายลงไปใน ท้อง!
ความรู้สึกคลื่นไส้อย่างรุนแรงปั่นป่วนในท้อง!
ทำ ให้ร่างของเธอชักเกร็ง!ราวกับมีมีดเล็กๆ นับไม่ถ้วนกำ ลังขูดลำ ไส้ของเธอ ทรมานที่สุด!นางกำ นัลทั้งหลายหัวเราะเยาะ
หัวเราะเยาะคุณหนูจินเฉวียผู้เคยเหยียบหัวพวกนางจนไม่กล้ามองขึ้น บัดนี้ก็ กลายเป็นโคลนตมให้พวกนางย่ำ ยีและเหยียดหยามได้ตามใจชอบ!
“พวกเจ้ากำ ลังทำ อะไรกันที่นี่?”เสียงเฉียบขาดดังมาจากด้านนอก เหอซุ่ยเดินเข้า มา
นางกำ นัลโดยรอบต่างถอยออกไป ไม่กล้าทำ อะไรต่อหน้าเธอ!
ทุกคนให้ความเคารพต่อเหอซุ่ยไม่เพียงเพราะเธอเป็นนางกำ นัลใหญ่ของตำ หนัก บูรพา แต่ยังเพราะเหอซุ่ยมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับองค์รัชทายาท
ไม่เช่นนั้นเธอก็คงไม่ได้ถูกพามาที่ตำ หนักบูรพาเพื่อเป็นคนใกล้ชิดขององค์ รัชทายาท
ในสายตาพวกนาง การที่องค์รัชทายาททำ กับเสินจื่ออี้เช่นนี้ ก็เพื่อแก้แค้นให้ เหอซุ่ย
หรือบางที นางกำ นัลเหอซุ่ยอาจกลายเป็นฟูเหรินขององค์รัชทายาทก็ได้!จึงต้อง ให้ความเคารพบ้าง
เหอซุ่ยมองเสินจื่ออี้ที่ล้มลงไม่ลุกขึ้น ขมวดคิ้วแน่น“หาเสื้อผ้าสะอาดมาเปลี่ยนให้ นาง“
นึกว่าเธอมีน้ำ ใจจริงเสียอีก แต่แล้วก็ได้ยินประโยคถัดมา
“วันนี้ตำ หนักบูรพามีแขก ด้านหน้าคนไม่พอ ทุกคนไปคอยปรนนิบัติ”ทุกคนไม่กล้าช้า รีบไป
