ต้วนหลิงมิได้ปล่อยให้หลินถิงรอนานนัก ไม่นานก็เปลี่ยนเป็นชุดใหม่ที่นางตั้งใจสั่งทำให้โดยเฉพาะ นางโยนแกนผิงกั่วทิ้ง พลางกวาดสายตาไปยังเขาเสื้อคลุมคอกลมสีเหลืองนวลปักลวดลายซับซ้อนพิสดาร หากแต่กลับไม่รุงรัง สายไหมทองเงินสอดสลับไปมา แผ่ประกายงามวิจิตรประหนึ่งบุปผาเบ่งบาน จะมีสักกี่คนที่สามารถสวมใส่แล้วกดทับความเจิดจ้านั้นได้ ทว่าต้วนหลิงกลับทำได้โดยไม่ยากเย็นสายตาหลินถิงเลื่อนต่ำลง เห็นเขายกมือหมุนปลายแขนเสื้อบานกว้างที่ห้อยลงมา ปลายแขนเสื้อแง้มออกเล็กน้อย เผยให้เห็นเส้นเลือดบางจางบนหลังมือถัดจากแขนเสื้อบานกว้างก็คือเอวสอบของต้วนหลิง สายรัดคาดเอว แกะลายเส้นโค้งวิจิตรบรรจงหากไม่กล่าวถึงรูปโฉมนั้นแล้ว โครงกระดูกเขาแท้จริงงดงามนัก เอวคอดขายาว เหมาะแก่การสวมใส่เสื้อผ้างามหรูสารพัดชนิดยิ่งนักหลินถิงหาใช่คนมั่งคั่งนัก ด้วยกำลังทรัพย์ที่มีจึงมิอาจซื้อเสื้อผ้าใหม่ให้เขาได้บ่อยครั้งนัก แต่หากเป็นเพียงบางครา ซื้อสักหนึ่งหรือสองชุดก็ยังพอไหวแม้นยามควักเงินออกไปนางจะปวดใจไม่น้อย แต่พอเห็นเสื้อผ้าที่ซื้อมาเข้ากับร่างเขาถึงเพียงนี้ กลับให้ความรู้สึกภูมิใจคล้ายได้รับชัยชนะ เสมือนสตรีในยุคปัจจุบันที่เล่นเกมแต่งตัว พยายามทำให้ตัวละครของตนงดงามที่สุดเท่าที่จะทำได้หลินถิงพยักหน้าด้วยความพอใจ ดูแล้ว ขนาดที่นางบอกแก่ช่างตัดเสื้อหาได้คลาดเคลื่อนไม่ เสื้อผ้าจึงออกมาเหมาะเจาะ มิได้คล้ายเสื้อสำเร็จรูปที่แม้จะสว
