ก็เฉียดผ่านผิวเนื้อเหนือขึ้นไป หลินถิงขยับเรียวขาโดยไม่รู้ตัว ปรับท่านั่งคุกเข่าในอ่างเล็กน้อยกระแสน้ำจากด้านหลังไหลกระแทกลงเบื้องล่าง ร่างนางสะท้านไหว หัวไหล่สองข้างพลันเกร็งขึ้นเล็กน้อย ต้วนหลิงกดจูบลงบนหัวไหล่ขาวผ่องของนางไม่นาน น้ำในอ่างก็เริ่มเย็นตัวลง เขาจึงช้อนอุ้มนางขึ้นจากอ่าง เช็ดกายให้นางอย่างถนอม แล้วพากลับขึ้นเตียงลากผ้าห่มมาคลุมกาย ก่อนตนเองจะตามเข้ามานอนเคียงข้าง ริมฝีปากยังคงไล่จูบลงตามแนวกระดูกไหปลาร้าครึ่งชั่วยามผ่านไป หลินถิงหลับใหลสนิท ทว่าต้วนหลิงยังคงลืมตาจ้องเพดาน มือวางแนบอยู่บนอกของนาง ลมหายใจเข้าออกของหลินถิงเคลื่อนไหวขึ้นลงตามจังหวะหัวใจ มือเขาก็พลอยขึ้นลงไปตามนั้น ในที่สุดเขาจึงค่อยๆ ปิดเปลือกตาลงทว่าเพราะถูกมือทาบอยู่บนอก หลินถิงพลิกกายไม่ถนัดนัก จึงสะบัดมือเขาออก แล้วซุกตัวเข้ามาในอ้อมกอดเองแผ่วเบาแต่แนบแน่น*****ดังที่จินอันไจ้ว่ามิผิด โหวเซ่ออันร่วมมือกับเซี่ยชิงเหอ เคลื่อนทัพบุกถึงเมืองหลวงภายในหนึ่งเดือน สถานการณ์ใหญ่โตดุจพายุพัดกระหน่ำ ทั่วทั้งเมืองหลวงจึงตกอยู่ในความหวาดหวั่นนับแต่วันที่กองทัพมาปราชิดเมือง หลินถิงแทบมิได้ออกจากจวน นางเพียงไปนั่งสนทนากับหลี่จิงชิวและต้วนซินหนิงบ้างเป็นบางครา หากมิฉะนั้นก็มักหมกตัวอยู่ในเรือน ปั้นตุ๊กตาดินเป็นรูปร่างของต้วนหลิงอยู่หลายตัวฝ่ายฮ่องเต้เจียเต๋อมีพระราชโองการเรียกหาท่านต้วนผู้เฒ่าเนืองๆ บางคราก็เรียกต้วน
