าย แต่เชือกเส้นนี้กลับไม่เคยทำร้ายนาง มีเพียงความหวังเดียวเพื่อรั้งให้นางอยู่เคียงข้างเรือนกายทั้งสองแนบชิดกันเพียงชั้นอาภรณ์บางๆ คั่นอยู่ จังหวะหัวใจที่ต่างฝ่ายเต้นรัวกลับค่อยๆ กลมกลืนเป็นหนึ่งเดียว แววตาที่เคยหม่นมัวและแฝงความบิดเบี้ยวของต้วนหลิงก็ค่อยๆ สงบลงหลินถิง…หาได้ตายไปไม่นางยังคงอยู่ตรงนี้ อยู่เคียงข้างเขา
