ทบกัน เกิดเสียงดังพลิ้วไสว คล้ายใบไม้เสียดสีกัน ชวนให้รู้สึกถึงชีวิตชีวาแม้ชีวิตชีวานั้นจะเป็นเพียงภาพลวงตา แต่ก็ยังทำให้หัวใจผู้คนพลันอบอุ่น มีหวังขึ้นมาเสี้ยวหนึ่ง ไม่ทันรู้ตัวท้องฟ้าที่แจ่มกระจ่างกลับแปรเปลี่ยน มืดครึ้ม ลมแรงพัดกระโชกคล้ายฝนใกล้จะตกลงมาทว่าพิธีอธิษฐานเมื่อเริ่มแล้วก็ไม่อาจหยุดลงกลางคัน มิเช่นนั้นจะเป็นอัปมงคล พระภิกษุผู้นำพิธีจึงรีบเร่งให้ดำเนินไปโดยไวหลังจากเขียนผ้าแดงแล้ว ยังต้องประกอบพิธีคุกเข่า กราบไหว้ต่อฟ้า ดำเนินตามลำดับจากผู้ใหญ่ลงสู่ผู้น้อยหลี่จิงชิวคุกเข่าลงบนเบาะ คำนับหนึ่งทีแล้วโขกศีรษะสามครา ปากพร่ำวิงวอนเสียงสะอื้น “ข้ามิปรารถนาสิ่งใดเพียงขอให้บุตรสาวของข้ามีอายุยืนยาวสืบไป ขอท่านพุทธองค์โปรดเมตตาปล่อยนางไปเถิด”เฝิงฮูหยินคุกเข่าบนเบาะอีกฟาก คำนับลงพร้อมเอื้อนถ้อยคำขอพรด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน ส่วนต้วนผู้เฒ่าแม้มิชำนาญถ้อยคำ แต่ก็ยังคุกเข่าคำนับไปพร้อมภรรยานอกกำแพงสูง มีรถม้าคันหนึ่งจอดอยู่ต้าเสวี่ยหนีพลิกม่านลงจากรถ เงยหน้ามองต้นไม้ใหญ่สูงตระหง่าน ที่กิ่งก้านพรั่งพร้อมไปด้วยผ้าแดงผืนแล้วผืนเล่า เขาถือผ้าแดงอธิษฐานที่ซื้อจากวัดไว้ในมือ ครุ่นคิดหาหนทางแขวนมันขึ้นไปโดยไม่ให้ผู้ใดในลานสังเกตเห็น เพราะผ้าแดงต้องแขวนในยามประกอบพิธีจึงจะได้ผล หากพ้นเวลาไปแล้วจะนับว่าใช้ไม่ได้ภายในกำแพง หลินถิงคุกเข่าบนเบาะที่มารดานางเพิ่งคุกเข่าไปก่อนหน้า ขณะที่ต้วนหลิงคุกเข่
