้ง ยืนพิงหนึ่งครั้ง บนเตียงอีกครั้ง กระทั่งอ้อมกอดประจันหน้าอีกหนึ่งนางอยากหยุดกลับมิอาจหยุดได้ นี่หรือคือฤทธิ์ยากระตุ้นราคะ รวมเข้ากับความใคร่จนกลายเป็นพิษร้าย? หลินถิงรีบสะบัดความคิดฟุ้งซ่านออกไป เพ่งใจไปยังภารกิจที่เร่งร้อนยิ่งกว่า นั่นคือต้องหาทางซื้อยากระตุ้นราคะอีกครั้งทว่า…จะหาซื้อได้อย่างไร หากต้วนหลิงจับพิรุธได้อีกเล่า?เวลาที่เหลือให้นางทำภารกิจมิได้มากนัก หากล้มเหลวอีกครั้ง เกรงว่าชีวิตนางคงแขวนอยู่บนเส้นด้าย หลินถิงจึงถอนหายใจแผ่ว แล้วนั่งที่ขอบเตียงหยิบรองเท้ามาสวม เอ่ยถามเหมือนเรื่องทั่วไปว่า “เมื่อครู่นี้ท่านไปที่ใดมา?”ต้วนหลิงยืนตรงข้าม กำลังล้างมืออยู่ น้ำหยดลงกระทบอ่างดัง “ติ๋งๆ” เกิดเป็นระลอกคลื่นสะท้อนเงาร่างเขาที่บิดเบี้ยวเล็กน้อย “ออกไปพบหลิงอวี่”หลินถิงพลันลุกขึ้น “หลิงอวี่มาที่นี่? เหตุใดท่านไม่เรียกข้าออกไปพบด้วยเล่า?”เขาเช็ดมืออย่างไม่เร่งร้อน “ข้าเห็นเจ้าดูเหมือนยังหลับไม่เต็มอิ่ม จึงมิได้ปลุก อยากให้เจ้านอนพักอีกสักหน่อยนางหาได้มาด้วยเรื่องสำคัญ เพียงแต่สงสัยว่าด้วยเหตุใดเจ้ามิได้ไปหานางสองสามวันแล้ว ไว้วันหลังค่อยพบก็มิช้า”หลินถิงกลายเป็นพูดไม่ออก หากรู้ว่าต้วนซินหนิงมา นางคงไม่มัวอิดออดซุกตัวอยู่บนเตียง เช่นนั้นก็คงได้พบหน้านางแล้วน่าเสียดายยิ่งนัก คิดไปคิดมา นางเองก็มิได้ออกจากเรือน หรือพบผู้ใดเลยมาสองวันสองคืนแล้ว จึงเบนหัวข้อสนทนา “พรุ่งนี้ท่านจะไปยั
