งหน้าว่านางจะลงมือ จึงดื่มยาแก้ล่วงหน้ามาตลอดทั้งสองคืน?แต่เวลานี้สิ่งสำคัญมิใช่เรื่องนั้นอีกแล้ว เพราะนางคงไม่อาจทำภารกิจสำเร็จได้แน่ ยากระตุ้นราคะสูญสิ้นไปแล้วที่สำคัญกว่านั้น นางจะอธิบายต่อเขาอย่างไรดี ว่าด้วยเรื่องยานี้…และความจริงที่เขากลืนมันไปแล้วสายตาของหลินถิงลอบเหลือบไปยังถ้วยชาที่ตั้งอยู่บนโต๊ะด้านข้าง ถ้วยที่ต้วนหลิงเพิ่งใช้ไปเมื่อครู่ ต้วนหลิงกลับเพ่งสายตาลงมาที่นางไม่วางตา ปลายนิ้วลูบหางตาของนางอย่างอ่อนโยนจนน่าหวาดหวั่น น้ำเสียงละมุนเกินคาด“ข้าไม่คาดคิดเลยว่าเจ้าจะซ่อนยาเหอฮวานไว้ ในตอนนั้นข้าก็อดคิดไม่ได้ หรือเจ้าต้องการใช้มันกับข้า…ก็เราแต่งงานกันแล้วมิใช่หรือ เป็นสามีภรรยากันอยู่แล้ว”มุมดวงตาของหลินถิงที่ถูกเขาแตะต้อง ร้อนวูบวาบราวไฟแลบ แผ่ลึกเข้าไปถึงผิวในกาย ในโลกนี้ก็หาใช่ว่าไม่มีสามีภรรยาใช้ยากระตุ้นราคะเพื่อเพิ่มรสชาติเสน่หา หากเป็นไปได้ แต่แรกนางก็ตั้งใจจะเอาเหตุผลนี้มาอ้าง แล้วซื้อยากลับมาอย่างเปิดเผยเสียเลยทว่าหามิได้ หากคิดจะทำภารกิจให้สำเร็จ ย่อมต้องปิดบังทุกผู้คนไว้โดยสิ้นเชิง ดังนั้นเรื่องซื้อมิอาจให้ต้วนหลิงล่วงรู้ แต่ยามนี้กลับถูกเขาจับได้เสียแล้ว หมายความว่า… ต่อไปนางจำต้องเสี่ยงไปหาซื้อใหม่อีกครั้งอย่างลับๆ เพียงคิดถึงจุดนี้ หัวใจหลินถิงก็ราวจะดับสลายเสียให้ได้รอยยิ้มของต้วนหลิงกลับยิ่งคมชัดขึ้น “ดังนั้นที่เจ้าซ่อนมันไว้ ก็มิใช่อื่นใด เพราะอยากมอบเ