ึงต้วนซินหนิง จึงลงจากรถม้า ตั้งใจจะหาซื้อผลไม้รสเปรี้ยวไปฝากเพราะช่วงนี้นางแพ้ท้องหนัก ยามได้ลิ้มรสเปรี้ยวพอช่วยบรรเทาอาการลงได้บ้างกองทัพกบฏมิได้บุกตีเมืองอันเฉิงมาหลายวันแล้ว ชาวเมืองจึงยังเปิดร้านค้าหากินตามปกติ ราวกับไม่มีภัยศึกใดเกิดขึ้น ยังคงกินดื่มเฮฮาดังเดิม หลินถิงแอบชื่นชมจิตใจอันเข้มแข็งของพวกเขา หากมิใช่ติดภารกิจอยู่ นางคงหนีหายไปให้ไกลเสียตั้งนานแล้วระหว่างซื้อผลไม้รสเปรี้ยว หลินถิงเฉียดผ่านสตรีวัยสาวผู้หนึ่งโดยบังเอิญ พอลอบมองให้ถี่ถ้วนจึงรู้สึกคุ้นหน้า หันกลับไปมองอยู่หลายครา แล้วจึงนึกออกในที่สุดสตรีผู้นี้คือน้องสาวของแม่ทัพใหญ่แผ่นดินต้าเหยียน “หยางเหลียงอวี้” ไฉนจึงมาปรากฏกายในเมืองอันเฉิงได้เล่า?นางมิได้คลุมหมวกผ้าเช่นสตรีทั่วไป คงคิดว่าเมืองนี้อยู่ห่างไกลเมืองหลวง ไม่น่ามีผู้ใดจำได้ หากแต่หลินถิงเคยเห็นนางมาก่อน ในวันที่กั๋วซือถูกประจานกลางถนน หลินถิงเห็นนางวิ่งไปหา “หยางเหลียงอวี้” เอ่ยเรียกว่าพี่สาวต่อหน้าผู้คนทุกคนต่างรู้ว่ายามนี้หยางเหลียงอวี้ป่วยหนัก ต้องกลับเมืองหลวงเพื่อพักฟื้น แล้วน้องสาวซึ่งอาศัยพึ่งพากันเพียงสองพี่น้อง เหตุใดจึงมิได้อยู่คอยดูแล กลับละทิ้งพี่สาวที่ป่วยหนักมาปรากฏตัวที่อันเฉิงแทน?ดูท่าทีเร่งรีบของนาง คล้ายกำลังมีธุระสำคัญหรือมาพบปะผู้ใดบางคน หลินถิงยังคงสงสัยว่าหญิงผู้นี้อาจเป็นแขกผู้ฝากเรื่องกับหอหนังสือเพื่อตามหาฟู่ฉือ ครั้นเห็นนางปรา
