นิ้วมือของต้วนหลิงที่เคยจับดาบซิ่วชุนมาเนิ่นนานมีร่องรอยตาปลาบางเบา เพียงแตะแผ่วลงมาก็ชวนให้รู้สึกเสียวซ่านระรัว หลินถิงพลันปล่อยกายใจยอมรับสัมผัสนั้นโดยมิอาจห้ามตนเองได้นางเคยพินิจมือของต้วนหลิงอย่างละเอียด เคยสอดประสานนิ้วมือกับเขา ไม่เพียงครั้งสองครั้ง แต่ทว่าในครั้งนี้สัมผัสกลับแจ่มชัดกว่าที่เคย ทุกคราที่เขาลูบไล้ ความแข็งกระด้างบางเบาที่ปลายนิ้วกลับกลายเป็นความอ่อนโยน ลูบไล้ผิวกายนางอย่างเชื่องช้า ราวกับบุรุษผู้กระหายสัมผัสผิวกาย ไม่ยอมละมือไปแม้ชั่วขณะขณะที่มือเขาเคลื่อนไหว ริมฝีปากก็มิได้หยุดพัก เขากดจุมพิตลึกซึ้งรุนแรงกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา แฝงความบีบคั้นดุจเพลิงเร้นลึก หากทว่ามือกลับอ่อนโยน ราวกำลังนวดปลอบใจ ให้นางวางกังวลลงแต่กระนั้นหลินถิงกลับวางใจมิได้ ลมหายใจร้อนผ่าวจากปลายนิ้วที่เคลื่อนไปทั่วกายดุจเปลวเพลิง เผาผลาญประสาทสัมผัสให้สั่นไหว ใบหน้านางแดงซ่าน ราวกับเขากำลังลูบไล้อยู่ที่แก้มโดยตรง แท้จริงแล้วหาใช่ไม่ถึงกระนั้น นางยังคงทำตามหัวใจ เอนตัวประทับจุมพิตที่มุมปากเขา มือเรียวคว้าแขนที่ยันอยู่ข้างกาย ประสานลงบนรอยแผลเก่าที่ข้อมือ มือของนางช่างงดงาม ตัดกับรอยแผลอันบิดเบี้ยวของเขาอย่างชัดเจนต้วนหลิงเพราะเหตุนั้นยิ่งจุมพิตลึกขึ้นอีก เหงื่อผุดทั่วกาย นิ้วมือซีดขาวพลันเปียกชุ่ม หลินถิงหลงใหลในรสจูบของเขาเป็นที่สุด ทุกครั้งที่เขาสอดลิ้นเข้ามา นางล้วนตอบรับอย่างเต็มใจ ลมหายใ
