ชบัลลังก์ เพียงอยากเป็นคนยุทธภพผู้ไร้พันธะ หลังล้างแค้นสำเร็จ”เซี่ยชิงเหอลุกขึ้นอย่างช้าๆ ใบหน้าหล่อเหลาเรียบนิ่ง หากแฝงด้วยความเศร้าลึก“แต่ท่านก็เห็นแล้ว… ด้วยตัวเขาเพียงลำพัง ย่อมฆ่ารัชทายาทมิได้ แม้โชคช่วยให้ฆ่าได้ เขาก็มิอาจรอดชีวิต”เขาก้มหน้าลง “เป็นคนยุทธภพผู้ไร้พันธะ… หากเลือกได้ ข้าก็อยากเป็นเช่นนั้น แต่ชะตาของพวกเราไม่อนุญาต”จินอันไจ้เป็นอดีตราชโอรสแห่งราชวงศ์ก่อน แม้เขามิคิดก่อการ ก็ยังมีคนบังคับให้เขาก่อการ นี่คือชะตาที่หลีกมิได้ เซี่ยชิงเหอเพิ่งเข้าใจเมื่อเขาเลือกจะลุกขึ้นก่อกบฏ ทุกคนต่างมีโชคชะตาของตน หลบไม่พ้น มีเพียงเผชิญหน้าหลินถิงพันแผลบาดเจ็บที่แขนของจินอันไจ้เสร็จ นางสบตาเขาอย่างไม่หลบเลี่ยง“ถึงอย่างไรก็เป็นการเลือกของเขา เรามิอาจอ้างว่าหวังดีกับเขาแล้วไปลิดรอนสิทธิ์ในการเลือกนั้นได้”เขาไม่เบือนหน้าหนีจากสายตานาง “วันนี้ข้าช่วยคุณชายจินเพียงเพื่อทดแทนบุญคุณ ไม่มีเจตนาอื่น คุณหนูเจ็ดวางใจมอบเขาให้เราได้หรือไม่?”เซี่ยจื่อม่อก็เสริม “พวกเรามิทำสิ่งใดที่เป็นโทษต่อคุณชายจินแน่นอน”หลินถิงเพียงเหลือบมองเซี่ยจื่อม่อแวบหนึ่ง หากเป็นเมื่อหลายวันก่อน การพบกันของเขากับเซี่ยชิงเหออาจยังพอมีความหวังจะเกลี้ยกล่อมให้ถอนตัว ทว่าการที่วันนี้พวกเขามาด้วยกัน และยังช่วยคนที่เป็นอดีตราชโอรส ย่อมชัดว่าพวกเขาคิดจะก่อการแล้วหากมิใช่นางเร่งรีบกลับไปหาต้วนหลิง เวลามิอำนวย นางคงจะถามตรงๆ ว่
