าเหตุใดเซี่ยจื่อม่อจึงร่วมมือกับเซี่ยชิงหอก่อการกบฏ แต่ในยามนี้… การฝากจินอันไจ้ไว้กับพวกเขาก็ถือว่าปลอดภัยกว่า นางช่วยเขาออกมาแล้วก็ไม่มีเวลาคอยดูแลเขา อีกทั้งยังเชื่อว่าเซี่ยชิงเหอจะไม่ทำร้ายเขา“รบกวนพวกท่านแล้ว”เซี่ยชิงเหอส่ายหน้าเบาๆ เอ่ยด้วยเสียงต่ำ “นี่เป็นสิ่งที่ข้าควรทำอยู่แล้ว”ก่อนจะจากกัน หลินถิงก็ถามสิ่งที่เก็บงำไว้ในใจมาเนิ่นนาน “เหตุใดท่านถึงคิดก่อการกบฏ?”นางยังไม่เคยเข้าใจ ว่าเพราะเหตุใดเซี่ยชิงเหอจึงหันมาลุกขึ้นสู้เช่นนี้ เขาเพียงเผยรอยยิ้มขื่น ตอบเพียงสั้นๆ ว่า“ชะตาลิขิตล้อเล่นกับเรา”เซี่ยจื่อม่อข้างกายมีสีหน้าเคร่งขรึม เมื่อได้ฟังดังนั้น หลินถิงก็ไม่ซักไซ้ต่อ นางกระโดดข้ามกำแพงออกไป กลับสู่ถนนใหญ่***ข่าวรัชทายาทถูกลอบปลงพราชนม์ ทำให้ทั่วทั้งเมืองถูกสั่งเข้มงวดปิดประตูเมือง ผู้คนบนท้องถนนหายไปกว่าครึ่ง เหลือเพียงบางส่วนที่กำลังเร่งเก็บของกลับเรือนนางแวะร้านตัดเย็บเสื้อผ้าที่กำลังจะปิดร้าน ซื้อชุดกระโปรงใหม่มาสวม เพราะชุดเดิมเปื้อนเลือดของจินอันไจ้ จึงไม่อาจใส่ต่อได้ เมื่อก้าวออกจากร้าน นางวิ่งผ่านถนน มองซ้ายแลขวา กลับไม่เห็นต้วนหลิงหรือว่าเขาไปช่วยรัชทายาทตามล่ามือสังหารแล้ว? แต่นางรู้จักนิสัยเขาดี แม้จะไปช่วยก็ต้องมีคนมาบอกนางแน่ทว่าบัดนี้ทั้งสารถี ม้าลากรถ และองครักษ์เสื้อแพรสองนายกลับหายไปหมดก่อนจะมาหาจินอันไจ้ หลินถิงไม่ลืมว่าต้วนหลิงยังอยู่บนถนน นางทำเป็นไม่รู้
