นทะลุมิติ หลินถิงเคยอ่านบทตอนนี้ในเรื่องแล้วแทบควันออกหู พระเอกและนางเอกตกลงจะแต่งกันอยู่รอมร่อ แต่นางร้ายกลับยังคงมีความหวังริบหรี่ คอยสืบข่าวคราวของเซี่ยจื่อม่อทุกเมื่อเชื่อวัน ฉวยจังหวะก็โผล่ไปต่อหน้าเขาอยู่ร่ำไป เพื่อให้เขาจดจำและหวังว่าจะขัดขวางการแต่งงานให้จงได้แต่เซี่ยจื่อม่อมิใช่ว่าประกาศไปแล้วหรือว่าจะยังไม่ไปสู่ขอนางเอก แล้วเหตุใดถึงเปลี่ยนใจ มาขอแต่งกับต้วนซินหนิงได้อีกเล่า? เซี่ยจื่อม่อคิดหรือว่าการแต่งและเลิกแต่งเป็นเรื่องที่ตนอยากทำเมื่อไรก็ได้กระนั้นหรือ?หลินถิงตัดใจโยนภารกิจน่ารำคาญไว้ชั่วคราว พอดีว่าเซี่ยจื่อม่อมาวันนี้ ก็มิผิดอะไรที่จะถามให้รู้แน่ชัด นางจึงลุกขึ้นตรงไปด้านนอก “ช่างเถิด ข้าออกไปพบเขาสักครา”ต้วนหลิงเอ่ยขึ้น “ข้าจะไปกับเจ้า”ฝีเท้าหลินถิงชะงัก “ไม่จำเป็น ท่านตื่นเฝ้ายามทั้งคืน พักผ่อนในห้องเถิด”ต้วนหลิงก้าวตามอย่างอ่อนโยน “หลิงอวี่คือน้องสาวของข้า ข้าในฐานะพี่รอง สมควรห่วงเรื่องของนาง”คำนี้มีเหตุผล หลินถิงหาเหตุโต้มิได้ ก็ช่างเถิด เพียงจำไว้ว่าอย่าเผลอพูดถึงเรื่องที่เซี่ยจื่อม่อทำกับต้วนซินหนิงก็พอ “ก็ดี”นางก้าวฉับออกไป ยังไม่ทันถึงประตูใหญ่จวนต้วน ก็แลเห็นร่างผู้หนึ่งยืนอยู่ไกลๆ มิใช่เซี่ยจื่อม่อแล้วจะเป็นใคร?วันนี้ลมเย็นโชยแรง แต่เซี่ยจื่อม่อกลับสวมเพียงอาภรณ์บาง ใบหน้าแฝงร่องรอยซูบซีด แววตาหม่นหมอง ผอมลงอย่างเห็นได้ชัด ยืนเดียวดายราวเพียงลมแรงอีกนิ
