ก่อนหลินถิงจะก้าวลงจากรถม้า นางเหลียวกลับไปกล่าวคำหนึ่งอย่างเร่งร้อน “เป็นเรื่องของหลิงอวี่” เพราะบางถ้อยคำไม่เหมาะจะกล่าวต่อหน้าต้วนหลิงต้วนหลิงจึงมิได้ไล่ถามต่อ หลินถิงหวั่นเกรงว่าเพียงพริบตาเดียว เซี่ยจื่อม่อจะหายตัวไป นางจึงไม่รอให้สารถีจัดเก้าอี้ลงจากรถ รีบกระโจนลงและเร่งฝีเท้าเดินตามเขาไปเซี่ยจื่อม่อเดินไปพลาง จิบสุราไปพลาง ก้มหน้ามองพื้นอย่างไร้จุดหมาย มิได้สังเกตผู้คนรอบกาย ครั้นเห็นว่ามีผู้มาขวางหน้า ก็ยังไม่คิดจะเงยหน้ามองเสียด้วยซ้ำ เพียงเบี่ยงทางหลบอย่างไม่ไยดี ร่างกายโงนเงนคล้ายจะล้มหลินถิงขมวดคิ้วมองเขา แม้เขาจะเมามาย หนวดเครารุงรัง เครื่องแต่งกายไม่เรียบร้อย ทว่าโฉมหน้างดงาม ชุดที่สวมเป็นชุดผ้าเนื้อดี มิอาจปิดบังอากัปกิริยาของผู้มีชาติสกุลออกไปได้ ตรงกันข้ามกลับเพิ่มเสน่ห์อันกราดเกรี้ยวเล็กน้อยให้น่าเคืองใจยิ่งขึ้นยิ่งนางมอง ก็ยิ่งอยากลงมือสั่งสอนเขาให้สาแก่ใจ ต้วนซินหนิงเพราะเขาถึงกับกินไม่ได้นอนไม่หลับ ส่วนเขากลับบอกว่าจะออกนอกเมืองไปหาบิดา ทว่ากลับเมามายไร้สติเช่นนี้ เห็นทีจะมิได้คิดจะไปพบต้วนซินหนิงแม้แต่น้อย!เซี่ยจื่อม่อหลบไปทางซ้าย หลินถิงก็เบี่ยงตัวไปทางซ้ายขวางทางเขา เขายังคงไม่ใส่ใจ มิได้โกรธเคือง แค่เดินเซไปทางขวา หลินถิงก็ขยับไปขวาอีก คราวนี้เขาเสียหลักล้มลงกับพื้น มือที่ถือสุรากระแทกแตก น้ำสุราสาดกระจายในที่สุดก็มีปฏิกิริยา เขาชำเลืองเห็นชายกระโปรงของนางใ
