่าวันวานนัก รู้สึกไม่สบายหรือไม่? จะให้ข้าเรียกหมอมาดูอีกครั้งดีหรือไม่?”หลินถิงไม่ต้องรอให้เขาเอ่ย ก็รู้ดีว่าร่างกายตนกำลังร้อนผ่าวขึ้นเรื่อยๆ หาใช่เพราะไข้ แต่เป็นเพราะ……ภารกิจที่ระบบเพิ่งกล่าวถึงต่างหากนางรีบอ้างเหตุผล “ข้าไม่เป็นไร แค่รู้สึกว่าช่วงนี้อากาศร้อนนัก”นางกลัวเขาจับพิรุธได้ จึงเปลี่ยนเรื่องทันที “มีแค่ฮองเฮาที่จะพบข้า หาได้เกี่ยวข้องกับฝ่าบาท ใช่หรือไม่?”ต้วนหลิงตอบสั้นๆ “อืม มิได้เกี่ยวกับฮ่องเต้ มีแค่ฮองเฮาที่อยากพบเจ้า”หลินถิงนั้นมิได้มีไมตรีนักต่อฮ่องเต้ เพราะทรงปล่อยให้เหลียงอ๋องกระทำการอันฉาวโฉ่โดยไม่ลงโทษ ทว่าต่อฮองเฮานั้นนางกลับรู้สึกใคร่รู้ เพราะเป็นผู้ที่เสนอให้ประกาศกฎหมาย “ตั้งเรือนสตรี”นางเป็นหญิงที่น้อยครั้งจะปรากฏต่อสาธารณชน ว่ากันว่าอาพาธเรื้อรัง และในช่วงสองปีมานี้ยิ่งทรุดหนัก จนแทบไม่ลุกจากเตียง แม้องค์ฮ่องเต้ทรงรักใคร่นางมากนัก ถึงกับเชิญหมอวิเศษมารักษาทั่วแคว้น แต่ก็ไร้ผลหลินถิงแต่ก่อนชอบฟังข่าวลือจากชาวบ้าน จึงเคยได้ยินเรื่องฮองเฮามาบ้าง บางคนว่าฮ่องเต้ทรงมีรักแท้กับฮองเฮา หาได้เป็นเพียงเรื่องราชประเพณีธรรมดา บ้างก็ว่าฮองเฮานั้นเปี่ยมด้วยสติปัญญา ร่วมวางแผนกู้แคว้นกับฮ่องเต้แต่แรก เป็น “ที่ปรึกษา” คู่พระทัยนางมิได้มีลูก ไม่ทันได้เสวยสุขหลังฮ่องเต้ได้ครองราชย์ ก็ป่วยออดๆ แอดๆ อย่างน่าเวทนา ดีที่ฮ่องเต้มิใช่คนลืมคุณ ถึงแม้ฮองเฮาจะป่วยมานานเพียงไร ก
