อหลอมโอสถ ว่ากันว่าสามารถยืดอายุให้ยืนยาว ยาหยวนนั้นหายากยิ่ง ต้องสละชีวิตคนนับหมื่นก็ใช่ว่าจะได้เพียงหนึ่ง บางรายทนพิษยาทรมานไม่ไหว จบชีวิตเอง บางรายเสียชีวิตระหว่างการทดลองฮ่องเต้ทรงลอบหลอมยามาหลายรุ่น แต่มีเพียงผู้เดียวที่รอดชีวิตได้ – คือต้วนหลิงขณะทรงตรัสจบ ขันทีผู้หนึ่งก็นำถาดที่มีมีดสั้นกับถ้วยหนึ่งเข้ามา: “ท่านต้วน”ต้วนหลิงรับมีดมา กรีดฝ่ามือตนเองอย่างเคยชิน ปล่อยโลหิตลงในถ้วย ให้โลหิตไหลลงอย่างเชื่องช้า แต่ฮ่องเต้มิได้เร่ง เพียงเดินวนรอบเตาหลอมพลางตรัส: “เรื่องเหลียงอ๋องหายตัว มีเบาะแสบ้างหรือไม่?”“ยังต้องขอเวลาสืบต่อไปพะยะค่ะ”“แล้วบุตรคนที่ห้าของสกุลเซี่ยเล่า?”“เริ่มมีร่องรอยแล้วพ่ะย่ะค่ะ”เมื่อลงเลือดเพียงพอแล้ว ต้วนหลิงวางมีด กลบแผลด้วยผงหยุดเลือด โดยไม่ต้องให้ขันทีช่วยฮ่องเต้ทรงรับถ้วยโลหิต ให้ขันทีนำไปมอบแก่เต๋อซือสำหรับหลอมโอสถ ทรงมองต้วนหลิงด้วยแววพึงใจ: “กลับไปพักเสียสองสามวัน”ต้วนหลิงคุ้นชินกับพิธีกรรมเช่นนี้อยู่แล้ว เขาจึงโค้งคำนับ ถอยออกจากห้องหลอมโอสถ เดินกลับไปขึ้นรถม้ากลับจวนอย่างเงียบงัน***ห้าวันต่อมา หลินถิงถูกมารดาของตน หลี่จิงชิว พาไปยังร้านเครื่องประดับชื่อดังที่สุดในเมืองหลวง – นางบอกว่าบุตรสาวควรแต่งองค์ทรงเครื่องให้ดูงามสง่า มิให้ผู้คนดูแคลนได้นับตั้งแต่วันแต่งงานระหว่างหลินถิงกับท่านรองผู้บัญชาการต้วนหลิงถูกกำหนดลงในอีกสองเดือนข้างหน้า หลี่จิงชิวแม้จะ
