นนี้ นางตัดสินใจแน่วแน่ ผ่านการตัดสินใจนับครั้งไม่ถ้วน ในที่สุดก็โน้มตัวเข้าไป……จุมพิตเขาอย่างอ่อนโยนเพราะชาถ้วยนั้นนางเป็นผู้ริน เรื่องนี้ย่อมมิอาจปัดความรับผิดชอบ หลินถิงเป็นหญิงสาวจากยุคปัจจุบัน หาได้ถือคุณธรรมเกินงาม ไม่ได้รังเกียจเขา มิได้กลัวว่าจะต้องใกล้ชิด จึงนับว่าเป็นการ “ช่วยชีวิต”ต้วนหลิงเกือบตอบสนองโดยทันที เผยอริมฝีปากให้นางล่วงล้ำเข้ามา เขานั่งอยู่ในอ่าง ร่างเปลือยเปล่า เส้นผมกระเซอะกระเซิง ขณะเงยหน้ารับจุมพิตจากหลินถิง นางยังคงสวมอาภรณ์เรียบร้อย ผมเงางามเกล้าเป็นระเบียบ ยืนอยู่ข้างอ่าง หลับตาโน้มตัวลงจูบเขาลมหายใจต้วนหลิงสับสนวุ่นวาย เกือบจะคร่ำครวญออกมา เสียงครางต่ำสะท้อนถึงหูหลินถิง ทำเอานางลังเลจะถอนริมฝีปาก แต่แล้วก็สูดลมหายใจลุยต่อไป ปากประกบปาก ลิ้นสัมผัสกันเบาๆ สัมผัสนุ่มนวล เรียบลื่น ราวกับสายไหมเคล้าลมฤดูใบไม้ผลิต้วนหลิงครั่นคร้ามในใจ ความรู้สึกซ่านเสียวพวยพุ่งขึ้นมาถึงอก เขายกมือโอบเอวหลินถิงแน่น หลับตาตอบรับอย่างกระหาย ลิ้นไล่เล็มริมฝีปากนางอย่างหิวโหยเขาพ่ายแพ้ต่อปรารถนาอย่างสมบูรณ์แล้ว ฤทธิ์ยาในกายทะยานถึงจุดสูงสุด เพราะสัมผัสจากหลินถิง กล้ามเนื้อแกร่งแข็งตึงด้วยแรงอารมณ์ มือที่กอดเอวนางค่อยๆ รัดแน่นขึ้นเรื่อยๆเส้นผมของหลินถิงที่หลุดลงมาปลิวไหว พลันพาดผ่านผิวที่เปลือยเปล่าของเขา บางครั้งก็สะกิดเบาๆ จนเขาสะท้านไหล่ ริมฝีปากของทั้งสองยังคงเคล้าคลอกันอย่าง
