ว่าเจ้ามีชีวิตอยู่ เขาจะไม่มีวันวางใจจนกว่าเจ้าจะตาย หากเจ้าต้องการมีชีวิต ก็มีเพียงเส้นทางที่ข้าปูไว้เท่านั้น!”แสงสุดท้ายของยามเย็นลับขอบฟ้า ความมืดคลี่คลุมสวนหลังหอหนังสือ จินอันไจ้กำดาบในมือแน่น “พอได้แล้วอย่าพูดอีก”“ข้ากำลังช่วยเจ้า…”ทั้งสองยืนประจันหน้ากัน ดวงตาของจินอันไจ้ดุจหมึกเข้ม ดาบในมือจ่อไปยังชายผู้นั้น “ข้าถามเพียงคำเดียวความวุ่นวายในซูโจว…เจ้ามีส่วนเกี่ยวข้องหรือไม่”ชายผู้นั้นเลิกคิ้ว “ข้าไม่ใช่ผู้บงการ แต่ก็ถือว่าช่วยผลักดันอยู่บ้าง”เขาผลักปลายดาบออกอย่างไม่สะทกสะท้าน “เจ้าคุมข้าได้ แต่เจ้าคุมคนอื่นไม่ได้หรอก”จินอันไจ้เงียบ“ผู้คนมากมายยอมตายเพื่อเจ้า เจ้าจะปลีกตัวเป็นกลางได้อย่างไร ฝันลมๆ แล้งๆ”หลังจากโยนถ้อยคำไว้ เขาหันหลังเดินจากไป โดยไม่รู้ว่าอีกด้านของก้อนหินมีหลินถิงแอบอยู่ นางนั่งยองอยู่กับที่ไม่กล้าเคลื่อนไหว ใช้เวลาอยู่กับการย่อยข้อมูล นี่มันเรื่องอื้อฉาวระดับสะเทือนแผ่นดินเลยทีเดียว…จินอันไจ้คืออดีตชนชั้นสูงของราชวงศ์ก่อน และมีส่วนเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ฆ่าล้างสกุลเซี่ย! ส่วนชายผู้นั้นเป็นชายบำเรอขององค์หญิงแต่ก็คล้ายจะเคยมีใจให้พี่สาวของเขา?เอ่อ…หลินถิงเคยสงสัยว่าจินอันไจ้ต้องไม่ธรรมดาแน่ แต่ไม่คิดว่าจะโยงไปถึงราชวงศ์เก่า เมื่อหายตกใจ นางกลับพบว่าทุกอย่างก็พอจะเชื่อมโยงกันได้นางวิเคราะห์ต่อ-ชายคนนั้นคงคิดล้มราชวงศ์ต้าเหยียนเพื่อฟื้นฟูต้าฮา เขาจึงแอบอ้างชื่อ
