องไปยังแสงจากโคมเหล่านั้นเหมือนตกอยู่ในภวังค์ เชือกเปิดไฟนี้เป็นสิ่งที่หลินถิงเคยให้เขาช่วยทำไว้ในยามว่าง เพราะเขาเชี่ยวชาญด้านกลไกหลินถิงปล่อยเชือก ยิ้มกว้างพลางว่า “แบบนี้มองอะไรก็ชัดขึ้นใช่ไหมล่ะ ข้าบอกแล้วว่าเชือกเปิดไฟนี่สะดวกนัก”จินอันไจ้ไม่ได้ตอบคำของนาง กลับถามว่า “เจ้าไม่คิดจะถามข้าเรื่องฐานะที่แท้จริงของข้าหรือ?”“ข้าพอเดาได้อยู่”คนที่ทำให้ฮ่องเต้แห่งต้าเหยียนหวาดหวั่นถึงเพียงนี้ ย่อมต้องมีฐานะระดับอดีตราชวงศ์เท่านั้น แม้เขาไม่เอ่ย นางก็รู้ หลังเงียบไปชั่วครู่ จินอันไจ้มองหน้านาง“ต้วนหลิงเป็นผู้บังคับบัญชาองครักษ์เสื้อแพร รับใช้ใกล้ชิดฮ่องเต้ ส่วนข้าเป็นเชื้อสายราชวงศ์ก่อน หากเขารู้ความจริง เจ้าคิดจะทำเช่นไร?”“แน่นอนว่าข้ายืนข้างเจ้า”เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย “ถึงแม้เจ้ากับต้วนหลิงจะมีความสัมพันธ์เช่นนั้น เจ้าก็ยังเลือกข้า?”หลินถิงว่า “เจ้าคือสหายของข้า ข้าย่อมไม่ยอมเห็นเจ้าถูกจับไปโดยที่ไม่ทำอะไร ข้าจะปกปิดความลับให้เจ้า…อีกอย่าง ข้ากับเขาไม่ได้เป็นอย่างที่เจ้าคิด ความสัมพันธ์เมื่อก่อนของพวกเราน่ะ…ออกจะเลวร้ายเสียด้วยซ้ำ”จินอันไจ้กล่าวเสียงเรียบ “โอ้…แต่ความสัมพันธ์เลวร้ายแบบไหนกัน ถึงได้จูบกันไม่ใช่แค่ครั้งเดียว?”“…”หลินถิงเริ่มรู้สึกว่าเขาไม่อาจรับฟังภาษามนุษย์ได้จริงๆ คนประเภทนี้สื่อสารกันยากนัก พูดไปก็มีแต่จะทำให้หัวร้อน นางตะโกนด่าเขาในใจไปหลายหมัด ก่อนพยายามสงบใจ“ตอนอยู่ท
