ู้ที่จัดหาใบผ่านทางให้ก็ไม่รู้ว่านางจะใส่ชื่อผู้ใดลงไปหลินถิงครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่ “ข้าหาใบผ่านทางมาให้ได้ เจ้าล่ะ มั่นใจพอจะพาคนออกจากเมืองได้หรือไม่?”พวกเขารับเพียงงานที่มั่นใจว่าจะสำเร็จเท่านั้น “อืม มั่นใจ”จินอันไจ้ตอบเรียบๆ พลางหยิบสัญญาอีกฉบับออกมา “ภารกิจนี้ค่าจ้างสามร้อยตำลึง หากเจ้าคิดว่าภารกิจนี้เสี่ยงอันตรายขึ้น ข้าก็สามารถไปต่อรองเพิ่มเงินได้”หลินถิงกล่าวเรียบๆ “พอแล้ว หอหนังสือของเราไม่คิดจะฉวยโอกาสขึ้นราคา เราต้องรักษาชื่อเสียงของเรา”“ได้ เช่นนั้นก็ลงชื่อเถิด” จินอันไจ้โยนกล่องหมึกพิมพ์ให้นางหลินถิงจึงลงชื่อ***วันถัดมา หลินถิงก็หาใบผ่านทางมาได้เรียบร้อย พร้อมปลอมแปลงฐานะของทั้งสองคนใหม่หมดพวกเขาไม่คิดรั้งรอ คิดจะออกจากเมืองวันนี้เลย หากแต่ไม่คาดฝนจะตกหนัก ลมแรงฝนกระหน่ำจนลืมตาแทบไม่ขึ้น หลินถิงจูงมือสาวงามซ่ง เดินแทรกอยู่ในฝูงชนรอการตรวจใบผ่านทาง ทว่าแถวยาวล้นหลาม ผ่านไปหนึ่งชั่วยามแล้วก็ยังไม่ถึงเสียทีโดยทั่วไป ภารกิจปลอมเอกสารเป็นหน้าที่ของหลินถิง ส่วนงานคุ้มกันและพาคนออกจากเมืองเป็นหน้าที่ของจินอันไจ้ แต่สาวงามซ่งนั้นอารมณ์ไม่คงที่ เมื่ออยู่ท่ามกลางผู้คนจะยิ่งหวาดกลัว หากถูกชายแปลกหน้าสัมผัสตัวแม้เพียงนิดเดียวก็อาจเป็นเหตุให้นางเสียสติคราวก่อนเมื่อมาถึงเมืองหลวงยังดีอยู่ เพราะตอนนั้นเหลียงอ๋องยังไม่ได้มีคำสั่งตามล่า แม้หญิงผู้นั้นจะก่อเรื่องต่อหน้าประตูเมือง ก็ยังไม
