ะ?”“ยาก สำหรับข้าแล้วมันยากนัก หวังว่าครั้งหน้าจะทำสำเร็จเถิด”หลินถิงพูดอ้อมแอ้ม แล้วเบี่ยงหัวข้อไปทันที“ขนมถั่วนี่ซื้อมาจากร้านไหน? รสชาติดีมาก ครั้งหน้าไปซื้อที่นี่อีกนะ”***กลับถึงจวนหลิน หลินถิงก็เขียนจดหมายถึงต้วนซินหนิง เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ ไม่นานหลังจดหมายส่งออกไปราวสองชั่วยาม นางก็ได้รับจดหมายตอบกลับต้วนซินหนิงกล่าวว่าการเผาตำรารักทิ้งก็ดีแล้ว เสมือน “ทำลายศพทำลายหลักฐาน” พร้อมขอโทษอย่างสุดซึ้งและสัญญาว่าจะไม่เกิดเรื่องเช่นนี้อีกหลินถิงอ่านจบ เดินออกจากห้อง เตรียมสั่งสาวใช้ให้จัดสำรับเย็น แต่พอมองไปยังทิศตะวันออกของลานเรือน ก็เห็นมีโคมลอยลอยขึ้นมาหนึ่งดวงเป็นโคมลอยที่มีอักษรคำว่า “จิน” (今) อยู่ด้านข้าง นี่คือสัญญาณติดต่อระหว่างนางกับจินอันไจ้ หากอีกฝ่ายต้องการพบเพียงปล่อยโคมลอยจากทิศตะวันออกของจวนหลิน นางเห็นแล้วก็จะตรงไปยังหอหนังสือทันทีโคมลอยลอยสูงขึ้นเรื่อยๆ หายไปกับฟากฟ้า หลินถิงรีบกลับเข้าห้อง เปลี่ยนเสื้อผ้า เตรียมออกจากจวนเถาจูเดินเข้ามา “คุณหนูเจ้าคะ จะให้จัดสำรับเย็นเลยหรือไม่ ตอนนี้ก็ค่ำแล้ว-”แต่พูดยังไม่ทันจบ ก็เห็นหลินถิงยืนอยู่หน้ากระจก ปลดปิ่นปักผม ปล่อยผมลง แล้วมัดรวบเป็นหางม้าสูง ใกล้ๆยังมีกระโปรงชุดนอกที่ถอดไว้บนเตียง เพียงเห็นภาพนี้ก็รู้ทันทีว่า……คุณหนูจะหนีออกจวนอีกแล้ว!เถาจูรีบเดินเข้าไป “คุณหนูเจ็ด ตอนนี้ก็ใกล้ค่ำแล้ว อย่าออกไปเลยเจ้าค่ะ!”หลินถิ
