ม่สมบูรณ์ พร่ำพูดสิ่งหนึ่งอยู่ในลำคอหลินถิงได้ยินลางๆ ว่า “ฟ้าลงทัณฑ์แล้ว…เจ้าตายเสียที แถมยังตายอย่างทรมานเสียด้วย ฮ่าๆๆๆ …”จินอันไจ้เดินไปข้างหญิงสาว ถามเสียงต่ำ “เจ้ารู้หรือไม่ว่าใครเป็นคนฆ่าเขา?”หญิงสาวเงยหน้าขึ้น พอเห็นว่าเป็นชายหนุ่มที่เคยช่วยตนบนถนน ก็ขยับริมฝีปากอย่างตื้นตัน แต่ในลำคอกลับมีเพียงเสียงหัวเราะแหบพร่า แล้วก็หันหลังเดินจากไปหลินถิงและจินอันไจ้ไม่อยู่ต่อเช่นกัน ไม่แตะต้องศพเลยสักนิดก่อนจะจากไป หญิงสาวผู้นั้นบาดเจ็บหนัก และไม่มีเรี่ยวแรงแม้แต่จะยกแขน จึงไม่น่าจะถูกสงสัยว่าเป็นคนลงมือสังหาร เพราะแผลบนร่างศพนั้นต้องใช้ทักษะเฉพาะด้าน เจ้าหน้าที่ชันสูตรของทางการย่อมดูออกเมื่อพ้นจากตรอกนั้น หลินถิงไม่ได้กลับจวน หากแต่ร่วมทางไปกับจินอันไจ้ มุ่งหน้าไปยังหอหนังสืออย่างเงียบงันจินอันไจ้เล่าให้หลินถิงฟังถึงเหตุผลที่ลูกค้ารายนั้นมิได้มาพบตามนัดในวันก่อน มิใช่เพราะคิดจะผิดสัญญา เพียงแต่มีเหตุฉุกเฉินจนมิอาจแจ้งไปยังหอหนังสือได้ทัน เดิมทีลูกค้าต้องการให้พวกเขาคุ้มกันตนกับน้องสาวออกจากเมือง แต่บัดนี้กลับเปลี่ยนแผน ขอให้ช่วยลักพาตัวน้องสาวกลับมาแทนเหตุเพราะเหลียงอ๋องเกิดต้องใจในความงามของนาง ใช้อำนาจในทางมิชอบ บุกจับตัวนางไปต่อหน้าต่อตา เขาเป็นเพียงพ่อค้าเดินทางเข้าเมืองหลวง มีเพียงน้องสาวคนเดียวที่อยู่ด้วยกันมาตั้งแต่เยาว์วัย ไม่มีทั้งอำนาจหรือเส้นสายมีเพียงเงิน แต่เงินทองหาได้ก
