็จริง ทว่าเหลียงอ๋องมิได้ขาดสิ่งนี้ เขาต้องการเพียงความงามและความสำราญในราตรีเร่าร้อนเท่านั้นเล่ากันว่านิสัยเหลียงอ๋องโหดเหี้ยม ชอบทรมานหญิงบนเตียงจนตาย บอกไม่ได้เลยว่ามีหญิงสาวผู้ใดบ้างที่สิ้นใจคาเตียงของเขา ราชสำนักไม่อาจยุ่ง มือของกฎหมายก็ยื่นไปไม่ถึง เพราะเขาคือบุตรชายผู้เป็นที่โปรดปรานของฮ่องเต้จินอันไจ้เล่าเรื่องจนหมดจด ก่อนยื่นสัญญาฉบับใหม่ให้“ลูกค้ารู้ดีว่าการจะชิงตัวน้องสาวกลับมาจากเหลียงอ๋องนั้นมิใช่เรื่องง่าย จึงเสนอเพิ่มค่าจ้างเป็นสองเท่า จากสามร้อยตำลึงเป็นหกร้อยตำลึง ชำระครึ่งหนึ่งล่วงหน้าเป็นเงินมัดจำ”หลินถิงนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง จินอันไจ้เข้าใจดีถึงความลังเลของนาง จึงพูดจาน่าฟังขึ้นมาสักครั้ง“งานนี้เกี่ยวข้องกับเหลียงอ๋อง หากถูกพบเข้า อาจอันตรายถึงชีวิต เจ้าไตร่ตรองให้ดี หากไม่รับก็ไม่เป็นไร”ไม่คาดคิดว่า หลินถิงตอบกลับอย่างทันควัน“รับสิ! งานเดียวได้เงินตั้งหกร้อยตำลึง แบ่งข้าได้ตั้งสามร้อยตำลึงนะ จะให้ข้าปฏิเสธ ต้องโดนลาเตะหัวมาก่อนแล้วล่ะ ถึงจะโง่ได้ขนาดนั้น ส่วนถ้าถูกจับได้แล้วอันตราย…ก็แค่ไม่ให้จับได้ก็พอ!”เขาอดกลั้นจนมุมปากกระตุก หลินถิงยังคงยิ้มเจ้าเล่ห์กล่าวต่อ“อีกอย่างนะ เจ้าเป็นใคร? เจ้าคือจินอันไจ้! ข้าเชื่อว่าต่อให้พลาดขึ้นมา เจ้าก็ย่อมมีวิธีพาเราทั้งคู่รอดออกมาได้อยู่ดี”สิ่งที่นางกล่าวมิผิดแม้แต่น้อย จินอันไจ้เป็นคนระมัดระวังมาแต่ไหนแต่ไร ต่อให้ลงมือก็ต้อง
