ือกมาเองกับมือ ไม่ด้อยไปกว่าบุตรชายของรองเสนาบดีกรมคลังเลยแม้แต่น้อย เจ้าต้องเอาให้ได้ อย่าแพ้นังหลินซูเด็ดขาด!”พูดจบก็คว้าสมุดกลับไปเปิดหน้าที่สอง “แม่ว่าคนนี้ชื่อจางซวินก็นับว่าดีนัก”นางร่ายยาว “บิดาเขาเป็นอัครเสนาบดี เขาเองก็เป็นขุนนางฝ่ายตรวจราชการ ว่ากันว่าเป็นผู้เที่ยงธรรมไม่ลำเอียง หาได้เหลวไหลเช่นคู่หมั้นของหลินซู ซึ่งมีเพียงชาติสกุลแต่ไร้คุณธรรม”เถาจูก็เห็นด้วยว่าสำคัญที่สุดคือเรื่องคู่ครองของคุณหนู จึงฟังอย่างตั้งอกตั้งใจหลี่ซื่อพร่ำต่อไม่หยุด “ที่จริง แม่มีคนที่เหมาะยิ่งกว่านี้เสียอีก คือคุณชายห้าสกุลเซี่ย แต่น่าเสียดาย สกุลเซี่ยคิดรวมหัววางแผนการเมือง ถูกริบทรัพย์ตัดหัวกันไปหมด โชคยังดีที่แม่ไม่รีบให้พวกเจ้าไปพบหน้า ไม่เช่นนั้น……”“แม่เคยพบหน้าคุณชายห้าสกุลเซี่ยอยู่คราหนึ่ง เขามีรูปโฉมประหนึ่งเซียนสวรรค์ วาจาก็เปี่ยมด้วยปัญญาท่วงท่าล้วนงามสง่า มิแปลกที่ท่านน้าของเขาจะเป็นถึงพระสนมเอก โชคร้ายยิ่งนัก โลกนี้ช่างไม่แน่นอนเสียจริง น่าเสียดายยิ่งนัก”นางเอ่ยพลางทอดถอนใจอย่างสุดซึ้งสาวใช้คนหนึ่งเตือนสตีนางว่า “ฮูหยินเจ้าขา เรื่องของสกุลเซี่ยเก็บไว้ในใจก็พอเจ้าค่ะ อย่าเอ่ยถึงอีกเลย”เพราะสกุลเซี่ยนั้นถูกกล่าวหาว่าสุมหัวกันตั้งพรรคตั้งพวก จนทำให้ฮ่องเต้ทรงกริ้ว แม้พระสนมเอกจะทรุดกายขออภัยแทบเบื้องพระบาท ก็ยังมิอาจเปลี่ยนชะตากรรมได้ เหล่าบุรุษแห่งสกุลเซี่ยถูกประหารจนสิ้น ส่วนหญิงสาว
