ิน แต่นายท่านสามรีบปิดไว้ไม่ให้แพร่งพรายแผนการของหลินถิงจึงสำเร็จลุล่วง ขณะนอนแสร้งเป็นลมอยู่นั้น นางแทบจะหุบยิ้มไม่อยู่ ต้องรอให้คนออกจากห้องหมดก่อน ถึงได้หัวเราะออกมาเต็มที่ยอมรับว่านางเลือกจังหวะแกล้งเป็นลมได้เหมาะสมยิ่งนัก หากทำเมื่อวานซึ่งท่านพ่อยังเดือดดาล คงไม่ได้ผลเท่านี้ ทว่าหลังจากนางคุกเข่ามาทั้งคืน อารมณ์ของนายท่านสามก็เย็นลงไปมากแต่นางยังยิ้มได้ไม่ทันไร เสียงแจ้งเตือนในหัวก็ดังขึ้นว่า “ภารกิจล้มเหลว”แสดงว่าเมื่อวานมิใช่หูฝาด ระบบมีอยู่จริง!ต้อง……สารภาพรักต่อหน้าเขา?ต่อหน้าต้วนหลิงเชียวหรือ…ต่อไปจะเอาตัวรอดได้เยี่ยงไร?แต่เมื่อเทียบกับการถูกระบบลบล้างเสียสิ้น การหาทางถอยหลังยังนับว่าพอมีหนทางแก้ นางจึงต้องชั่งน้ำหนักอย่างถี่ถ้วน เสียงหัวเราะเงียบลงทันใด ใบหน้าเต็มไปด้วยความมืดมน หลินถิงขมวดคิ้วลุกขึ้นจากเตียงเถาจูเห็นคุณหนูที่เพิ่งยิ้มแย้มอยู่เมื่อครู่กลับทำหน้าเคร่งเครียด ก็นิ่งไปครู่หนึ่ง หลินถิงเวลามีเรื่องกลุ้มใจมักจะปิดประตู แล้วคลำดูเงินทองที่ตนสะสมไว้เองเถาจูเคยชิน จึงยื่นทองให้นางลูบ “คุณหนูเจ็ดยังมีเรื่องกลัดกลุ้มอีกหรือเจ้าคะ?” หลังเหตุการณ์วันนี้ คงไม่มีใครมากลั่นแกล้งนางอีกในระยะนี้หลินถิงยังเรียบเรียงความคิดไม่เสร็จ ถอนมือจากถุงเงิน ไม่ตอบคำถาม เพียงกล่าวว่า “ข้าจะลอบออกจากจวน”เถาจูตกใจตามไม่ทัน “คุณหนูจะออกจากจวนหรือเจ้าคะ?”“ใช่” นางโน้มตัวหยิบรองเท้ามาสวมเ
