อยที่สุด หลินถิงยังหาวิธีที่ได้เงินเร็วและมากกว่านี้ไม่ได้ แน่นอน ผลตอบแทนสูงย่อมมาพร้อมความเสี่ยงสูง งานประเภทนี้มีอันตรายเป็นธรรมดา แต่นางก็พร้อมจะเผชิญทั้งสองแบ่งหน้าที่กันชัดเจน นางใช้สถานะคุณหนูสกุลหลินเข้าสืบข่าวจากคุณหนูสกุลใหญ่ในเมืองหลวง ซึ่งคนธรรมดาไม่มีวันเข้าถึง เมื่อข่าวถึงมือเขา เขาจึงลงมือปฏิบัติ เงินที่ได้มาแบ่งกันคนละครึ่งแม้เมื่อกิจการร้านหนังสือเป็นที่มั่นคงแล้ว ทั้งสองก็ไม่คิดจะรับผู้อื่นมาร่วมมือด้วย ถึงแม้กฎหมายต้าหยานจะมิได้ห้าม แต่ธุรกิจเช่นนี้ยากจะเปิดเผย หากถูกผู้อื่นพบเห็นเข้า อาจนำความยุ่งยากมาไม่สิ้นสุดเพราะฉะนั้น ทั้งในอดีต ปัจจุบัน และอนาคต ร้านหนังสือนี้จะมีเพียงแค่สองคนเท่านั้น นั่นคือเขากับนางหลินถิงคุ้นชินกับการทำงานร่วมกับเด็กหนุ่ม ครั้นได้ยินว่าเขาจะไปซูโจวถึงกับลนลาน ถามซ้ำว่า “แล้วงานที่เรารับไว้ล่ะ เจ้าจะจัดการอย่างไร”เด็กหนุ่มเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนหางตาเหลือบมองนาง “ไม่ใช่ยังมีเจ้าอยู่หรือ? งานต่อไปเป็นเรื่องของการตามหาข้าเชื่อว่าเจ้าทำได้แน่”หลินถิงไม่มีทางยอม “ไม่ได้! ข้าห้ามเจ้าไปซูโจว หากจะไป ก็ต้องทำงานให้เสร็จก่อน มิฉะนั้นข้าไม่-”เสียงยังไม่ทันจบ ลูกดอกลึกลับพุ่งปักเข้าเก้าอี้ข้างตัวหลินถิง เฉียดเส้นผมนางไปเพียงนิดเดียว คำว่า “อนุญาต”ที่เหลือเวียนอยู่ในลำคอ ก่อนจะถูกกลืนกลับลงไปอย่างฝืนใจนางเปลี่ยนคำพูดทันควัน “เจ้าไปเถอะ”การเลือกผู้ร่ว
