มธุรกิจ จำต้องรอบคอบยิ่ง หากเผลอพลาดเพียงนิด อีกฝ่ายอาจใช้สิ่งนั้นมาข่มขู่เอาได้ พริบตาเดียวเด็กหนุ่มก็กระโจนขึ้นไปยืนตรงหน้าต่างซึ่งหันสู่ตรอกเล็ก ใบหน้าครึ่งล่างภายใต้หน้ากากขับให้สันกรามชัดเจนยิ่งนัก“อีกครึ่งเดือนข้าจะกลับมาแน่นอน งานสองสามชิ้นถัดจากนี้ ข้าจะไม่แตะเงินแม้แต่ตำลึงเดียว”หลินถิงโบกมือราวไล่ไก่ “งานพวกนั้นต้องให้ข้าทำคนเดียวอยู่แล้ว ไม่ต้องให้เจ้ามาพูด ข้าก็ไม่คิดจะแบ่งเงินให้เจ้าสักตำลึงเดียว”หลังเด็กหนุ่มจากไปได้ไม่นาน หลินถิงเองก็ออกเดินทางบ้าง ตามคำพูดของเถาจู จึงรีบกลับสกุลหลินแต่เนิ่นๆฟ้าลิขิตให้คนเป็นศัตรูพบพานโดยบังเอิญ นางแค่หยุดซื้อขนมอิ๋วเกาเท่านั้น กลับได้พบกับต้วนหลิงเข้าโดยไม่คาดฝัน เขามิได้สวมชุดเฟยอวี้ฝู หากแต่ยืนอยู่หน้าร้านขายเครื่องหอม เพียงสวมชุดผ้าฝ้ายสีน้ำเงินเข้มเรียบง่าย ยิ่งดูคล้ายบัณฑิตหนุ่มผิวขาวผู้เดินทางสู่ราชสำนักเพื่อเข้าสอบใหญ่พูดช้าพูดเร็วอย่างไรเสียก็ต้องพูด วันใดก็ไม่เท่ากับวันนี้ หลินถิงนึกขึ้นได้ พลันวกไปซื้อหมวกมีผ้าคลุมหน้า สวมปิดตัวจนมิดชิด แล้ววิ่งตรงไปยังต้วนหลิงนางเอ่ยอย่างรวดเร็วว่า “ข้าชอบท่าน!” แล้วหมุนตัววิ่งหนีไปโดยไม่เหลียวหลัง
