นคดี ใบหน้าอ่อนละม้ายหญิงงามเงยขึ้น ดวงตาทะลุผ่านความมืดสลัวของกองเครื่องทรมาน มองตรงไปยังผู้ต้องหา แล้วเหยียบย่างผ่านกองเศษกระดูกที่ถูกคว้านทิ้งอย่างไร้ความปรานีผู้ต้องหาหลบสายตาของต้วนหลิงโดยไม่รู้ตัว ชายหนุ่มหน้าตาราวกับบัณฑิตอ่อนโยนคนหนึ่ง ท่วงท่าสงบเสงี่ยมแต่ใครเลยจะรู้ว่าเขาคือรองผู้บัญชาการกรมเสื้อแพรผู้ลงมือเฉียบขาดต้วนหลิงก้มตัวลงใกล้ ถามด้วยน้ำเสียงเรียบเย็น “พรรคพวกของเจ้ามีใครบ้าง”เมื่อสะสางเรื่องนี้เสร็จ ต้วนหลิงจึงออกจากเรือนจำเจ้าอวี่ พอเพิ่งก้าวเท้าออกมาก็เห็นผู้ติดตามคนหนึ่งวิ่งกระหืดกระหอบตรงเข้ามา รายงานด้วยเสียงร้อนรนว่า“ใต้เท้าขอรับ หอนานซานเกิดเรื่องใหญ่แล้ว!”หอนานซานเป็นหนึ่งในหอสุราที่มีชื่อเสียงที่สุดในเมืองหลวง เป็นที่นิยมอย่างมากในหมู่คุณชายจากสกุลใหญ่แม้แต่ขุนนางบางคนในราชสำนักก็ยังชอบมารวมตัวกันที่นี่หลินถิงถูกต้วนซินหนิงพามาที่นี่ พอลงจากรถม้า พวกนางก็ได้รับการต้อนรับจากท่านเจ้าของร้านที่มานำทางด้วยตัวเอง ขึ้นไปยังห้องหรูบนชั้นสอง ก่อนเข้าไปต้วนซินหนิงก็เหลือบมองไปทางห้องข้างๆเจ้าของร้านบอกว่าห้องข้างๆ มีแขกคือคุณชายเซี่ยจื่อม่อ หลินถิงก็เข้าใจทุกอย่างทันทีเซี่ยจื่อม่อคือพระเอกในนิยายต้นฉบับ เป็นทายาทแห่งจวนโหวชื่อดัง ท่านโหวเซ่ออัน ต้วนซินหนิงเพิ่งจะหลงรักเขาตั้งแต่แรกพบ ช่วงนี้มักจะหาทางพบหน้าเขาอยู่เสมอหลินถิงได้ยินต้วนซินหนิงพูดถึงเซี่ยจื่อม่อบ่อยๆ
