湖)
P a g e | 299เว่ยเว่ยมองเขาและอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเสียงดัง ความโกรธที่หลงเหลือเพียงน้อยนิดในใจเธอหายไปพร้อมเสียงหัวเราะนั้นเว่ยเว่ยผลักเขาไปที่ห้องน ้า: “คุณล้างตัวก่อน แล้วฉันจะเลี้ยงเป็ดย่างคุณ”ใกล้ๆบ้านของเสี่ยวหลิงมีร้านกุ้ยจีซึ่งดังในเรื่องราคาถูก ยี่สิบหยวนสำหรับเป็ดหนึ่งตัวและทำได้สามอย่าง เป็ดครึ่งตัวทำอย่างหนึ่ง หนังเป็ดอีกจานเนื้อเป็ดจะผัดผัก กระดูกเป็ดทำซุป สั่งผักเพิ่มอีกสองจาน ตบท้ายด้วยผลไม้ แค่นี้ก็เกินพอสำหรับสองคนเว่ยเว่ยเหนื่อยจากการทำความสะอาดและหิวมาก เธอสวาปามทุกอย่างบนโต๊ะ กินจนกระทั่งพุงป่องก่อนจะเดินออกจากร้าน ทันทีที่พวกเขาเดินออกจากร้าน ฟ้าก็เริ่มคำราม ฟ้าแลบแปลบปลาบ ไม่นานนักฝนก็ตก เสียงฟ้าผ่าก็ตามมาพวกเขารอที่ร้านจนฝนหยุด แล้วค่อยกลับฝนตกประมาณสิบนาทีก็หยุด แต่เพียงพอจะชะล้างความร้อนที่สะสมมาตลอดวัน ขณะเดินไปตามถนน เว่ยเว่ยรู้สึกผ่อนคลาย อากาศสดชื่นแบบที่เธอคุ้นเคยเซียวไหนมองฟ้าและยิ้มเว่ยเว่ยรู้ตัวว่าเธอทำเรื่องน่าอายหลายเรื่องในวันนี้ และสงสัยว่าเขากำลังหัวเราะเธอ เธอสะกิดเขาแล้วถามว่า: “คุณหัวเราะอะไร?”เซียวไหนหันมามองเธอ ดวงตาของเขาดูขบขันยิ่งกว่า: “ไม่มีอะไร ฉันรู้สึกว่าเมื่อเธอกลับมา อากาศที่นี่ก็ดีขึ้นมาก”นทีแห่งความฝัน
P a g e | 300เฮ้! ไม่ต้องมาทำเป็นโรแมนติกเลย!เว่ยเว่ยหน้าแดงและจ้องมองเขา แต่น ้าที่หล่อเลี้ยงในตาดูจะเร่งความรู้สึกที่ส่งผ่าน
