อต่อไปอีกหรือ?” มือไม้ของเขาเริ่มซุกไซ้ซอกซอนหาที่เข้าไปสัมผัสเนื้อนุ่มเนียนด้านใน เขาเม้มติ่งหูของนางพลางดูดเบาๆ “ข้าแอบถามหมอหลวงแล้วว่าเจ้าแข็งแรงดีแล้ว” น ้าเสียงของเขาแผ่วเบาอยู่ริมหูขนของนางลุกชันทุกคราที่เขาไล้มือผ่านผิวฮองเฮาตะแคงใบหน้าเล็กน้อยเห็นเพียงชายเสื้อของตนที่ถูกเขาถอดออกทิ้งเรี่ยราดอยู่ข้างๆ ร่างที่คร่อมอยู่เหนือตัวนางในยามนี้ท่อนบนเปลือยเปล่าอวดมัดกล้ามแน่นให้นางสะท้านใจ“เจ้ามองเห็นนี้ทำให้ข้ารู้สึกว่าคงทำให้เจ้าต้องนอนดึกเสียแล้ว” รอยยิ้มมี เลศนัยของหมิงเฟยหลงยั่วเย้าให้นางหลงใหล เข้าก้มลงจุมพิตริมฝีปากนางและเคลื่อนมือลงต ่าเพื่อลูบสะโพกกลมกลึง หลายเดือนที่ห่างเหินเขาได้แต่อดกลั้นรอคอย อารมณ์ปรารถนาที่คุกกรุ่นอัดแน่นทำให้เขาจับมือของนางเลื่อนลงไปกอบกุมส่วนล่างของร่างกายตนพลางกระซิบกระเส่าให้นางช่วยเขา“ซือซือ เจ้าทำให้ข้าทรมานมาตั้งหลายเดือน ช่วยชดเชยให้ข้าหน่อยเถิด”นางยิ้มน้อยๆ สบตาเขาอย่างเห็นใจ “เห็นแก่ที่ท่านช่วยข้าเลี้ยงเจ้ามังกรน้อยทั้งสามเป็นอย่างดีดอกนะ”เสียงครางในลำคอของหมิงเฟยหลงดูพอพระทัยกับการชดเชยของฮองเฮาอย่างยิ่ง ร่างทั้งสองเคลื่อนเข้าแนบชิดและกอดรัดกันด้วยแรงปรารถนาอันลึกซึ้งจวนเจียนจะถึงยามจื่อฮ่องเต้กับฮองเฮาจึงสรงน ้าและออกจากห้องบรรทมด้านในมานอนเฝ้าพระธิดาและพระโอรสที่หลับใหลเรียงรายกันบนเตียงในห้องนอนใหญ่“ความจริงข้าไม่อยากนอนคนละฟากกับเจ้าเล
