ชินอ๋องยังมิได้ก้าวขาออกจากวังหลวง นำขบวนทหารกลุ่มที่สองเพื่อไปสมทบหลังจากได้เห็นทองเต็มหีบสามรถม้ามาถึงวังหลวง หัวหน้าสวีเหยียนเล่อเป็นผู้นำเข้าวังหลวงด้วยตนเอง“ทูลท่านอ๋อง กระหม่อมนำทองสามรถม้าแรกมาส่งพะยะค่ะ” หัวหน้าสวีถวายหนังสือนำส่งที่ชี้แจงจำนวนทองที่นำมาส่งในครั้งนี้ให้แด่ชินอ๋อง“เจ้าดูสิอ๋องเก้าข้ายังไม่ได้ก้าวขาออกไป ทองก็ส่งมาถึงแล้ว”สองพี่น้องสบตากัน รอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของท่านอ๋องทั้งคู่“มาเร็วดีจริง พี่ห้าท่านรีบไปรับพี่สามเถอะ” อ๋องเก้าหันไปหาชินอ๋อง“อืม…เจ้าจัดการนับแล้วเก็บใส่คลังอย่าให้ขาดตกบกพร่องเทียวล่ะ”“ท่านไม่ต้องกลัว พราชายาของข้ารอบคอบเรื่องเงินเป็นที่สุดอยู่แล้ว” อ๋องเก้าหัวเราะหึๆ เมื่อมองเห็นพราชายาหานซู่ลี่ของตนเดินเข้ามาหน้าประตูท้องพระโรง“ถ้ามีน้องสะใภ้จัดการช่วย ข้าก็เชื่อมั่นแล้ว ฝากด้วยก็แล้วกัน” ชินอ๋องรอจนพราชายาของอ๋องเก้าเข้ามาทำความเคารพแล้วจึงเอ่ยลา “ข้าจะไปรับเสด็จฮ่องเต้กับกับฮองเฮา พวกเจ้าสองคนดูแลเรื่องทองให้เรียบร้อยด้วยก็แล้วกัน”อ๋องเก้ากับพราชายารับปากอย่างแข็งขัน ชินอ๋องจึงนำขบวนทหารม้าไปเพิ่มอีกห้าร้อยนาย ถึงอย่างไรความปลอดภัยของฮ่องเต้ก็ต้องมาเป็นอันดับแรกยามนั้นข่าวการพบขุมทรัพย์ของอดีตฮ่องเต้ก็ทำให้คนทั้งวังแตกตื่นอู๋กงกงถูกตามตัวให้ไปช่วยดูแลการลำเลียงทองคำที่ท้องพระโรง เมื่อได้เห็นจำนวนทองที่อยู่ต่อหน้า ขันทีวัยกลางคนถึงกั
