ับว่าไม่เสียหลาย ซูม่านถิงรู้ข้อมูลฝูจินหรงมาพอที่นางกับจินวั่งซู่จะตามแการอยตาเฒ่าจิ้งจอกเจ้าเล่ห์นั้นได้ทันก่อนที่ใต้เท้าฝูจะลงมือกับฮ่องเต้โจวเฟิงอีกครั้ง“หวังว่าฝูจินหรงจะปิดฉากกับแม่ทัพต้วนให้เร็วขึ้น พวกเราจะได้จัดการเพียงเขาผู้เดียว การศึกหลายหน้าข้าเกรงเวลาของเราจะไม่พอ” สีหน้าของหงซือซือดูวิตกกังวลจนจินวั่งซู่แปลกใจ“เพราะเหตุใดเล่า?”“มังกรน้อยในท้องของข้าเติบโตขึ้นทุกวันน่ะสิ!”นางก้มลงมองหน้าท้องที่เริ่มนูน จินวั่งซู่มองตามเมื่อสังเกตดีๆ พบว่าหน้าท้องของนางดูนูนขึ้นจริงๆ เขาถึงกับตกใจ“ท่านราชครูทราบหรือไม่?”“ทราบแล้ว ถึงได้เร่งมือจัดการกบฏอย่างไรเล่า?”“ท่านน่าจะบอกข้าแต่เนิ่นๆ ต่อไปไม่ว่าเรื่องใดต้องให้ข้าออกหน้า ท่านต้องระวังครรภ์ให้จงหนัก”จินวั่งซู่ทำหน้าปริวิตก ในท้องของนางคือว่าที่รัชทายาทแห่งแคว้นหมิง ตัวเขาต้องปกป้องนางอย่างดีที่สุด“ดีที่อายุครรภ์ของข้ายังไม่กี่เดือน หากนานกว่านี้คงปกปิดไว้มิได้”“เช่นนั้น เราก็ต้องเร่งมือแล้วท่านกุนซือ”พวกเราเดินทางกลับมาถึงเมืองหลวงแคว้นผิงก็รีบเอาข้อมูลที่รีดเค้นได้จากซูม่านถิงไปให้ราชครูหมิงกับฮ่องเต้โจวเฟิง“คราวนั้นเป็นกุนซือหงที่มาช่วยข้าไว้ได้ แต่หากกำจัดนักฆ่าเหล่านั้นไม่สิ้นซากเห็นทีครั้งหน้าข้าคงไม่เคราะห์ดีอีก”“ฝ่าบาท ในเมื่อฮองไทเฮาไม่ได้ร่วมมือกับใต้เท้าฝูแล้ว โอกาสที่พวกเขาจะให้นักฆ่าแฝงกายเข้ามาในวังก็ย่อมยากยิ่งขึ้นนะพ
