มแย้มพอใจ เมื่อกินข้าวเสร็จก็บอกแผนการออกไปช่วยเหลือบิดาของนางก่งเฟยรีบส่งข่าวออกไปบอกบิดาของตน ภายในวังมีข่าวซุบซิบในหมู่ทหารยามว่าพระสนมตัวปลอมแหกคุกออกจากวังหลวงไปแล้ว ยามนี้ฮ่องเต้ได้ส่งคนตามจับกุมนางแต่เป็นการทำไปในทางลับ ส่วนนางได้คุมตัวเสี่ยวถางไว้ด้านหลังตำหนักแล้ว เสี่ยวถางที่ไปซ่อนตัวอยู่ตำหนักเย็นหลายวันเกิดหิวจึงออกมาหาขโมยอาหาร ขันทีของนางไปพบเข้าจึงรมยานอนหลับแล้วพาตัวกลับมาซ่อนไว้“ท่านราชครู ก่งเฟยให้คนไปส่งเสี่ยวถางให้ใต้เท้าก่งแล้วขอรับ”“ดี! เป็นไปตามแผน ติดตามอยู่เงียบๆ ข้าต้องหาตัวนายท่านให้เจอ”“พี่สาม เดี๋ยวข้าจะเข้าไปในจวนของก่งจั๋วหรานเอง”“ยังเข้าไปไม่ได้…เมื่อวานตาเฒ่าเจ้าเล่ห์เพิ่งจับคนของเราได้ผู้หนึ่ง หวังจะโบยให้ตาย ดีที่เขากินยาหยุดชีพจรของเจ้า มิฉะนั้นข้าก็คงไม่รู้ข่าว”ศพที่ยังไม่ตายจริงของสายลับผู้นั้นถูกส่งออกทางประตูเล็กข้างเรือน หมิงเฟยหลงให้สายลับของตนพกยาหยุดชีพจร หลังจากถูกโบยไปไม่นานนักก็ถูกเข้าใจผิดว่าตายแล้ว ก่งจั๋วหรานจึงยินยอมให้สัปเหร่อไปรับศพออกมาฝัง“เอ๊ะ! เรื่องนี้เหตุใดท่านไม่บอกข้า” หงซือซือรู้สึกฉุนสามี นางอุตส่าห์วางแผนเสียดิบดีว่าจะลักลอบเข้าจวนของใต้เท้าก่ง กลับมาสั่งให้นางรอ“เรื่องมันกะทันหันว่าจะบอกเจ้าวันนี้” ชายหนุ่มหันมาทำเสียงอ่อนตาเชื่อมกับกุนซือหนุ่มน้อย ทำเอาองครักษ์สี่ห้าคนที่ยืนรายรอบทำหน้าเหวอ ท่านราชครูกับ กุนซือหงช่างห
