าที่ของข้า”ก่งจั๋วหรานยกยิ้มมุมปาก “เห็นทีคนที่ขวางเกี้ยวหมายสังหารข้าเมื่อหลายวันก่อนก็คงเป็นคนของนายท่านของเจ้า” ใต้เท้าก่งหันไปบอกนางกำนัลสองคนด้านหลัง “พวกเจ้าค้นตัวนาง ข้าอยากรู้ว่านางมีสัญลักษณ์นักฆ่าหรือไม่?”“เจ้าค่ะ”ก่งจั๋วหรานเดินนำอนุจงออกไปรอด้านหน้า ไม่นานนักนางกำนัลทั้งสองก็เดินตามออกไปรายงานว่าพบรอยสักบนต้นแขนของนางเป็นรูปอินทรีกระพือปีก“ช่างน่าสนใจ! ข้าพลาดเรื่องดีๆ เช่นนี้ไปได้อย่างไรกัน? มีคนวางแผนลึกซึ้งกว่าข้า เขาถึงกับมีองค์กรนักฆ่าเป็นของตนเอง คนผู้นี้คงจะเตรียมการมานาน”“ท่านพี่ คนผู้นี้ร้ายกาจนัก แผนของท่านอาจผิดพลาดได้ หากเรายังหาคนผู้นี้ไม่พบ”“เจ้าวางคนไว้ในจวนใต้เท้าหลี่กับรองแม่ทัพกุ้ยแล้วใช่หรือไม่? ถึงพวกเขายืนยันจะร่วมมือกับเราแต่ข้าก็มิกล้าไว้วางใจผู้ใดนัก?”“เรียบร้อยเจ้าค่ะ”“ท่านพี่คิดว่านายท่านผู้นี้น่าจะเป็นผู้ใดหรือเจ้าคะ?”“คนที่จะมีเงินและอิทธิพลมากพอจะสร้างองค์กรลับได้เยี่ยงนี้คงมีไม่กี่คนในเมืองผิง” ก่งจั๋วหรานเริ่มมองหาคนที่น่าจะสร้างองค์กรนักฆ่า เมื่อครั้งที่ฮ่องเต้ถูกลอบสังหารนั่นเป็นคนของสำนักมืออสูร แต่องค์กรอินทรีของเสี่ยวถางเป็นของนายท่านย่อมจะไม่เกี่ยวข้องกับสำนักมืออสูร ยิ่งคิดก่งจั๋วหรานก็ยิ่งเห็นว่ามีคนที่ตนคาดไม่ถึงซ่อนตัวรอชิงบัลลังก์อยู่อีก
1. ยามห้าย เวลา 21.00-22.59 น.
