นแปลกๆ ปะปนเพียงแต่ไม่ทรงทราบว่ากลิ่นเหล่านี้คือกลิ่นอันใด?“จังจิ้นเล่อ เจ้าจงนำสิ่งนี้ไปให้ราชครูหมิงตรวจสอบเดี๋ยวนี้!”“พะยะค่ะ”องครักษ์จังรีบรุดไปเรือนรับรอง ทว่าระหว่างผ่านอุทยานใหญ่กลับเห็นนางกำนัลตำหนักอิงฟ้าทำตัวมีพิรุธจึงได้ซุ่มซ่อนดูท่าที นางพูดคุยอยู่กับฉินกงกงข้างหลังพุ่มไม้“เจ้ากำชับนางให้ดี ชานี้ต้องกินให้ครบสามครั้ง”“เจ้าค่ะ” เสี่ยวถางรับคำสั่งแล้วมองซ้ายมองขวาก่อนจะเดินกลับตำหนักจังจิ้นเล่อได้ยินคำว่า ‘ชา’ ก็หูผึ่ง นางกำนัลตำหนักของพระสนมถูเหตุใดจะต้องมาฟังคำสั่งจากฉินกงกงในที่ลับตาคน เมื่อเขาไปพบท่านกุนซือหมิงที่บัดนี้ได้รับการแต่งตั้งเป็นราชครูหมิงจึงเล่าสิ่งที่พบเห็นหมิงเฟยหลงเคยผ่านการวางยามาสารพัดครั้นยกใบชาในห่อขึ้นดมก็รู้ได้ทันที“ใบชาพวกนี้ถูกแช่น ้ายาทำลายหัวใจ ขอเพียงดื่มทีละนิดไปถึงสามครั้งก็จะทำให้หัวใจถูกทำลาย เลือดไม่อาจไหลเวียน ขาดใจตายทันที”“ไอหยา!” จังจิ้นเล่อเผลอตกใจเสียงดัง เมื่อนึกขึ้นได้ว่าตนเสียมารยาทจึงรีบขอโทษ “ขออภัยท่านราชครู”หมิงเฟยหลงทำเพียงพยักหน้า “เจ้ารีบไปกราบทูลฝ่าบาท อย่าให้พระสนมทรงเสวยสิ่งใดที่ได้มาจากผู้อื่นอีก ใบชานี้ข้าจะเก็บไว้เป็นหลักฐาน ได้เวลาที่ต้องกำจัดศัตรูของฝ่าบาทออกจากวังหลังแล้ว”ครั้นจังจิ้นเล่อจากไป ราชครูหมิงจึงกลับเข้าไปในห้องนอน“เจ้าแต่งตัวเสร็จแล้วรีบกินของว่างรองท้องไว้เห็นนี้เย็นนี้เราคงต้องช่วยโจวเฟิงอีกหลายชั่ว
