ับรองว่าต้องมีผู้ชื่นชมแน่นอน”“อืม….” เกอฮูหยินที่พอจะรู้ราคาอยู่บ้างได้แต่พยักหน้าเบาๆ รักษาท่าทีจงเหอที่ทำทียืนเลือกต่างหูอยู่ตู้อีกฝั่งเห็นว่าบทสนทนาจบลงแล้วจึงแสร้งหันกลับมาเห็นเกอฮูหยิน“เกอฮูหยิน เป็นท่านนั้นเอง ข้าน้อยอนุจงแห่งจวนตระกูลก่งเจ้าค่ะ” นาง ยอบกายลงคารวะอย่างอ่อนหวาน ต่อให้ฐานะของจวนสามีนางจะสูงส่งกว่ารองแม่ทัพกุ้ยนางก็ต้องแสดงความนอบน้อมให้เหมาะสม….ยามจะใช้คนต้องยอมตัวเล็กลง!
1. คนหนึ่งร้องงิ้วหน้าแดง อีกคนร้องงิ้วหน้าขาวหมายถึง คนหนึ่งสวมบทบาทเป็นคนอีก อีกคนสวมบทบาทเป็นคนเลว โดยที่ทั้งสองฝ่ายรู้กัน
