อให้นางกินอาหารให้มาก ซ ้ายังบังคับนางกินยาลูกกลอนและยาต้มบำรุงครรภ์ ที่ผ่านมาเป็นเพราะหมิงเฟยหลงแพ้ท้องแทนนาง ส่วนนางก็มิค่อยอยากอาหารเท่าใดนัก เพิ่งจะมีระยะนี้ที่นางหิวบ่อยขึ้นและทุกครั้งที่หิวก็จะมีอาการหงุดหงิด“เจ้ากินนี่อีกสิ!” สามีเลื่อนจานเกี๊ยวหมูกลิ่นหอมฉุยมาตรงหน้า พร้อมยื่นตะเกียบให้นาง หงซือซือที่กินน่องไก่ไปได้สามน่องรู้สึกอยู่ท้องขึ้น จึงหันไปล้างมืออีกและเช็ดให้แห้งก่อนจะรับตะเกียบไป นางกลืนน ้าลายเอื๊อกเมื่อสูดกลิ่นเย้ายวนนั้นเข้าไป “ข้าสั่งทำให้เจ้าเป็นพิเศษ ไส้ผัดหมูและสมุนไพรบำรุงร่างกายด้วย”นางลงมือคีบเกี๊ยวใส่ปาก ดวงตาของนางเป็นประกายแวววาวด้วยความพึงพอใจ หมดคำจึงหันไปชมสามี “พี่สาม อร่อยมากจริงๆ”“เจ้ากินให้หมดจานนะ”“แน่นอน…เจ้าค่ะ” นางเคี้ยวไปมองหน้าสามีไปหมิงเฟยหลงเห็นนางกินแล้วก็รู้สึกอยากจะกินด้วยจึงหันไปคีบเกี๊ยวที่อยู่อีกจาน สองสามีภรรยากินไปมองหน้ากันไปอย่างมีความสุข จนนางกินเสร็จจึงได้เล่าสิ่งที่โจวอ๋องพูดออกมาให้สามีฟัง“ถ้าเช่นนั้น โจวอ๋องก็มิได้คิดจะแย่งชิงมิ่งเอ๋อร์และไม่ได้คิดจะเป็นฮ่องเต้”“เจ้าค่ะ แต่ก็มิได้ช่วยเหลืออันใดโจวเฟิงเช่นกัน”“นับว่าเป็นอุปสรรคเพียงเล็กน้อย ดีเหมือนกันจะได้ไม่ต้องคอยระวังศึกหลายด้าน” หมิงเฟยหลงทรงห่วงว่าจะต้องคอยต้านศึกรอบด้านช่วยโจวเฟิงถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก“หากนี่เป็นเพียงแผนการของฮองไทเฮา จะทำเช่นใดให้นางล้มเลิกคว
