าม ตั้งใจ?” เขาหันไปปรึกษาหงซือซือที่ยามนี้กำลังจิบยาบำรุงครรภ์จากช้อนทีละนิด“ท่านเองก็มีพระมารดาเลี้ยงที่หวังโค่นบัลลังก์น่าจะรู้ดีว่าจิตใจสตรีที่ละโมบโลภมากยากจะทำให้สงบที่ข้าแน่ใจคือนางมิได้เป็นผู้ส่งมือสังหารเข้ามาในวังเพียงแต่จะยืมมือผู้ใดมาฆ่าฮ่องเต้บ้างก็ยากจะรู้ได้”“ยังเหลือใต้เท้าก่งกับแม่ทัพต้วน”“ท่านคิดว่าแม่ทัพต้วนก็น่าสงสัยหรือเจ้าคะ?”ฮ่องเต้หมิงหัวเราะหึๆ ในลำคอ “หมากกลในราชสำนักล้วนแต่ละวางผู้ใดมิได้ จะว่าไปแม่ทัพต้วนเองก็กุมอำนาจทหารอยู่ในมือ เขาก็มีโอกาสจะตลบหลังคนใน วังหลวงขึ้นเป็นใหญ่”“อืม….จริงอยากท่านว่า เช่นนั้นข้าควรจะเข้าจวนเขาไปดูสักครั้ง”หมิงเฟยหลงจูงมือภรรยาไปนั่งริมเตียง “เจ้าอย่าเพิ่งไป รอให้แมวดำกลับมารายงานข่าวข้าเสียก่อน”เมื่อกะว่านางเริ่มย่อยอาหารแล้ว เขาก็สั่งให้นางกำนัลมาเตรียมน ้าอุ่นให้อาบ นางกำนัลที่รับใช้เข้ามาเห็นอาการประคับประคองที่กุนซือหมิงทำกับกุนซือหงเช่นนั้นก็ไม่กล้าเงยหน้ามองทั้งสองนัก พวกนางล้วนเริ่มรู้แล้วว่าชายรูปงามดูทีจะเป็นคนรักกันหงซือซือเงยหน้าขึ้นสบตาพระสวามี “ท่านช่างรอบคอบ สมฉายามังกรขาวเจ้าเล่ห์นัก” กล่าวจบนางก็ผงกศีรษะขึ้นจูบแก้มเขา นางรู้ว่ากว่าหมิงเฟยหลงจะทรงขึ้นครองราชย์ต้องวางแผนและหลีกล้มแผนร้ายผู้อื่นมาสารพัด การมองคนที่เฉียบคมและลุ่มลึกทำให้เขาสามารถจัดการทุกขั้วอำนาจได้สำเร็จ ยามนี้เมื่อต้องช่วยโจวเฟิงก็คล้ายกับการ