แท้…ท่านฝู่กั๋วกงที่เป็นท่านตาของท่านอ๋องเก้าต้องยอมตรากตรำตามหาสิ่งนี้เพื่อรองรับอำนาจช่วยฮ่องเต้นี่เอง!“เจ้าคิดว่าผู้ใดน่าสงสัย?”“ฮองไทเฮา เพราะท่านอ๋องโจวเป็นลูกของพระนาง ส่วนฝ่าบาทเป็นลูกของอดีตฮองเฮา เจ้าคิดไหมว่าทั้งหมดทั้งมวลพระนางย่อมได้ประโยชน์กว่าผู้ใด?”เฉียวม่านหลิงตัวปลอมพยักหน้าอีกคำรบหนึ่ง ไม่ผิดหวังที่มาหลอกถามผู้ใกล้ชิดของฮ่องเต้ เห็นทีต้องไปเยือนวังของฮองไทเฮาสักครั้งหนึ่งแล้วขันทีน้อยที่รับอาสาเข้าเวรตำหนักฮองไทเฮาเดินไปตรวจหน้าต่างและประตูห้องในตำหนักฮองไทเฮาอย่างเข้มงวด แล้วเดินออกไปตรวจตราหน้าระเบียงองครักษ์หกนายเดินตรวจรอบตำหนัก ส่วนอีกสี่คนยืนเฝ้ายามหน้าประตู“ขันทีเกิ่ง ข้างในเรียบร้อยหรือไม่?”“เรียบร้อยแล้ว พวกเขาไปตรวจสวนอีกสักรอบก็แล้วกัน”เงาวูบผ่านมาพร้อมควันขาวคลุ้ง ร่างของขันทีน้อยผล็อยร่วงลงไปกองกับพื้น คนในชุดดำบุกเข้าไปด้านในพร้อมปิดประตู ห้องหนังสือถูกรื้อค้น สองมือนั้นเปิดดูข้าวของที่วางอยู่โดยรอบอย่างว่องไว เมื่อเห็นว่าไม่มีสิ่งใดผิดปกติก็ตรงไปห้องบรรทม ยกท่อไม้ลำเล็กขึ้นเป่าควันขาวเข้าไปข้างใน ก่อนจะย่องเข้าไปค้นดูข้าวของรอบห้อง“ขันทีเกิ่ง! ขันทีเกิ่ง! เจ้าเป็นอันใด?” องครักษ์รีบเขย่าร่างขันทีที่นอนหลับอยู่ พื้น ร่างนั้นค่อยๆ ลืมตาขึ้น“มีคนร้าย…รีบช่วยฮองไทเฮา” คำพูดขาดห้วงคล้ายคนวิ่งมาแสนไกลทำให้องครักษ์ทั้งหกรีบพุ่งเข้าไปในตำหนัก พวกเขาบุกเข้าไ
