อโจวเฝิง องค์ชายลำดับสองของราชวงศ์โจวที่ในยามขึ้นครองราชย์เต็มไปด้วยความยากลำบากเพราะพี่ชายโจวซื่อเมี่ยวที่เป็นรัชทายาทเสียชีวิตอย่างปริศนาบนเตียงบรรทม หากไม่ได้ท่านตาฝู่กั๋วกงของท่านอ๋องเก้าเห็นทีแคว้นผิงคงเกิดสงครามกลางเมืองครั้งใหญ่“เจียวมิ่งหายไปไหนมา? ข้ามองหาตั้งนาน”“อ้อ! ข้าไปห้องส้วมมาน่ะสิ ม่านหลินไม่ได้บอกท่านเหรอ?”จ้งกงกงพยักหน้า “บอกแล้ว แต่ฝ่าบาทเรียกหาเจ้า”หงซือซือทำหน้าเลิ่กลั่ก นางแปลงโฉมโดยมิได้รู้ข้อมูลในตำหนักนี้มากนัก รู้แต่เพียงหญิงผู้นี้เป็นนางกำนัลในตำหนักฮ่องเต้ ซึ่งนางคิดว่าน่าจะสะดวกที่สุดที่จะสืบหาตรากระเรียนทองคำ คาดไม่ถึงว่านางจะเป็นคนโปรดของฮ่องเต้ด้วย“เจ้าค่ะ” นางรีบก้าวเท้าเข้าไปข้างในตำหนักลู่เสียนโจวเฟิงที่เพิ่งทรงสรงน ้าเสร็จใหม่ๆ หันมามองเฉียงเจียวมิ่งที่เพิ่งเดินเข้ามา พระองค์ทรงอมยิ้ม ก่อนจะกวักมือเรียกให้นางเข้าไปหา นางเดินเข้าไปใกล้“มาสิ ข้ารอให้เจ้ามาแต่งตัวให้”คนรอบข้างถอยออกไปอย่างรู้กาลเทศะ หงซือซือมองบุรุษตรงหน้า รูปร่างหน้าตาของเขายังเป็นรองหมิงเฟยหลงอยู่หลายส่วน แต่ดวงตาและรอยยิ้มนั้นดูอบอุ่นและเป็นมิตร โจวเฟิงใช้คำว่า ‘ข้า’ กับเฉียงเจียงมิ่งย่อมหมายถึงความสนิทสนมที่เขามีกับนางมากกว่าคนรับใช้คนอื่น นางเดินเข้าไปมัดสายผูกเสื้อนอนให้เขา“คืนนี้เจ้าต้องนอนห้องเล็กนี่”หงซือซือเงยหน้ามองใบหน้าของชายหนุ่มที่ยิ้มน้อยๆ นางไม่ได้เอ่ยตอบเพราะไม่ร
