ู้เจตนาของอีกฝ่ายอีกทั้งโดยปกติก็ต้องมีนางกำนัลอีกคนมานอนด้วยอยู่แล้ว เมื่อทุกคนถอยออกจากห้องบรรทม นางจึงได้แต่ประหลาดใจที่เหลือตนเองคนเดียว“แล้วคนอื่นล่ะเพคะ?”“ข้าก็ให้เจ้านอนที่นี่คนเดียวตลอดนี่ เจ้าต้องการคนอื่นด้วยหรือ?”นางเลิกคิ้ว ‘ยะ อย่าบอกนะว่าฮ่องเต้กับเฉียงเจียวมิ่งผู้นี้……’ฮ่องเต้ทรงหยิบหนังสือที่วางบนเตียงแล้วหันมาหานาง “เจ้าต้องอ่านหนังสือให้ข้าฟังก่อนนอนจนกว่าข้าจะหลับเหมือนเดิมนะ”พระองค์ถอดรองเท้าแล้วคลานขึ้นไปบนเตียงนอนห่มผ้าถึงหน้าอก“เจ้ารีบมาสิ!”หงซือซือขยับเก้าอี้ไปตั้งไว้ข้างเตียงนางเริ่มกางนิยายรักของบัณฑิตกับคุณหนูที่เขียนโดยคุณชายท้ายตรอกให้ฮ่องเต้ฟัง นางจำได้ว่านิยายพวกนี้มีขายที่ตรอกคนโฉด แล้วนี่ถูกส่งมาถึงราชสำนักแคว้นผิงได้อย่างไรกัน?เมื่อนางอ่านต่อจากที่คั่นหน้ากระดาษไว้ไปอีกสองเค่อ โจวเฟิงก็หลับไป เฉียงเจียวมิ่งจึงเดินเข้าไปนอนในห้องเล็กที่อยู่ติดผนัง พรุ่งนี้นางต้องสืบให้แน่ชัดเสียแล้วว่านางกำนัลผู้นี้มีความสำคัญอย่างไรกับฮ่องเต้กันแน่!หมิงเฟยหลงแทบจะขยำกระดาษที่หงซือซือเขียนทิ้งไว้ว่านางจะไปสืบข่าวสักสองวันให้เขารออยู่อย่างสงบ ‘ภรรยากับลูกของข้าทั้งคนจะสงบได้อย่างไร?’พระองค์จึงสั่งให้แมวดำสี่คนลอบเข้าไปในพระราชวังเพื่อดูสภาพการณ์ข้างใน“ฝ่าบาท ฮองเฮาน่าอยู่ในตำหนักลู่เสียนของฮ่องเต้โจวเฟิง พะยะค่ะ”“ขอเพียงนางปลอดภัย”“กระหม่อมคิดว่าพระนางแปลงโฉมเป็นนางก
