ำนัลที่ชื่อเฉียงเจียวมิ่งพะยะค่ะ”“อืม…ถ้าไม่มีปัญหาอันใดก็แล้วไป”“ฝ่าบาท กระหม่อมได้ยินว่าฮ่องเต้ทรงโปรดปรานเฉียงเจียวมิ่งผู้นี้อย่างยิ่ง มักจะให้นอนเฝ้าอยู่ในห้องบรรทมเพียงผู้เดียว พะยะค่ะ”“ห้ะ!” หมิงเฟยหลงถลึงตาทันที “ไปตามฮองเฮากลับมาเดี๋ยวนี้!” ใจเขานึกอยากจะแล่นไปตามนางด้วยตนเอง ผิดแต่ว่าวันนี้เขายังคงมีอาการแพ้ท้องอยู่เรื่อยๆ แทบทั้งวัน แทบจะไม่มีเรี่ยวแรงลุกจากที่นอนทั้งร้อนใจและหงุดหงิดเหล่าองครักษ์เงาสี่คนที่คอยดูแลหมิงเฟยหลงและหงซือซืออย่างใกล้ชิดรู้กันว่าฮองเฮาคือเซียนพันหน้าผู้สามารถแปลงโฉมได้อย่างไรข้อจำกัด เพียงแต่พวกเขาเคยชินกับการสังเกตรูปร่างท่าทางของนางหากจับตามองไปสักระยะก็พอจะแยกแยะออก เมื่อต้องติดตามหานางไปยังพระราชวังแคว้นผิง พวกเขาก็ต้องคอยจับตาดูท่าทางของคนที่น่าสงสัยจนกว่าจะมั่นใจเงาวูบที่ผ่านประตูเลื่อนเล็กๆ เข้ามาทำให้นางผุดลุกนั่ง“มีเรื่องใด?”“กระหม่อมเอาเฉียงเจียวมิ่งมาส่งพะยะค่ะ” แมวดำทั้งสองอุ้มเอาร่างของนางกำนัลที่นางเอาไปซ่อนในห้องเล็กท้ายวังเข้ามาส่ง “ฝ่าบาทให้มาทูลเชิญกลับพะยะค่ะ” หงซือซือรู้ว่าองครักษ์เงาทั้งสองมีความลำบากใจอย่างยิ่ง ถึงขนาดหามเอาคนมาส่งในห้องเล็กพร้อมห่อเสื้อผ้ามาให้นางเปลี่ยนคงต้องเป็นเรื่องใหญ่จริงๆหงซือซือรีบเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนจะตามองครักษ์เงาทั้งสองกลับมายังสำนักคุ้มภัยหงส์ไฟ หมิงเฟยหลงยืนกอดอกรออยู่หน้าเรือนนอนด้วยท่าทางกระ
