บมาแล้ว”“ดี! ผู้หญิงท้องก็คงจะเหนอะหนะเนื้อตัวง่ายสินะ” หมิงเฟยหลงดมลงไปตามไหล่จนถึงปลายนิ้วของนาง เขาชอบกลิ่นของนางในช่วงตั้งท้องที่สุด เป็นกลิ่นหอมอ่อนๆ ที่ทำให้ดมได้ไม่เบื่อ“ข้าแค่รู้สึกหงุดหงิดง่ายอยู่นิดหน่อย” นางมองท่าทางของพระสวามีแล้วยิ้มน้อยๆ มีเพียงเขาที่นางอยู่ด้วยแล้วไม่รู้สึกรำคาญ“ตะ แต่ข้า อะ เอื๊อก…” หมิงเฟยหลงเริ่มมวนท้องขึ้นมาอีก เขาคว้าเอากระโถนที่อยู่ไม่ไกลมาแล้วอาเจียนเอาอาหารเพิ่งกินก่อนหัวค ่าเข้าไปออกมาจนหมด“พรุ่งนี้เชิญหมอมาตรวจท่านก่อนเถิด ดูท่าจะแพ้หนักไปแล้ว”ใบหน้าซีดเซียวของฮ่องเต้หนุ่มยังคงประดับรอยยิ้ม “ข้าแพ้ท้องหนักขนาดนี้ก็ขอให้ลูกของเราแข็งแรงก็แล้วกัน!”
